فی بعض الاماکن فی المعموره بعض الناس یبحثون عن کسب الاموال ولو بطریقه خاطئه.

کما ورد فی الحدیث النبوی دین هولا دنانیرهم.

فی تلک الحظات شخص تصارع مع اسرته و شرد منهم حتی یعیش فی بلد ثانی (یقال فی مسجد سلیمان).

بحث عن فرصه عمل ولا یجد ها حتی صار یدور الی محل یسکن ویرتاح فیه اذا تجول فی المدن والقراء حتی رای مگام مزدحم فذهب الی المگام ودخل البنیه و جلس امام قبر و دعا ربه حتی یساعده .

فی هذه الحظه صاحب المقام ینظر و متوجه الی کلامه فراه غریب و دعاه الی ان یعمل فی هذا المگام قیما و غیر النذورات یعطیه کل یوم عشرت ریالات.

بغی فی المگام یخدم الزائرین و ینضف و یسکن فیه .

مرت علیه سنه واحده و جمع المال من مساعدت الناس .

فاتی الیه صاحب المگام و اعطاه کیس متروس نقود وقال له هذا الکیس حقک راتب سنه واحده اذا توافق اجعله صداق لزواجک مع بنتی .

لذا وافق الشخص بشرط ان یذهب الی اهله ویکسب رضاهم ویاتی معهم حتی یخطبون بنت صاحب المگام.

الدرب عسر ولا تاجد وسیله نقل فی زمن القدیم جهز له صاحب المگام جحش(حمار صغیر) و رکبه علیه و قال له حط بالک علی هذا الجحش مثل ما تنظزنی انظره.

قال الشخص حتما صیر مرتاح.

رکب الجحش و ضم نقوده امامه   و سار متوجه الی اهله .

فی الطریق جبال و کهوف عسره فی حین نزول الجحش فی نزله بعد عشرین کیلومترا اختل و راح یتدهرب حتی اصتدم بصخره و مات الجحش.

نزل منه و اخذ نقوده و دفنها فی مکان حتی لا تسرق منه.

الشخص تالم کثیرا علی موت الجحش امام مفرق ثلاث طرق .

سحبه و حفرله قبرا و دفنه و علی معزت صاحبه و وصیته له جعل الشخص یبکی و لا یقدر ان یترکه .

تمر علیه الناس و تسئل لمن هذا القبر ؟

یقول لهم هذا مقام اجحیش .

فینزلون ویطلبون مراد منه.

ما یمر علیهم اسبوع حتی یعطیهم حاجاتهم باذن الله.

لذا اشتهر المگام و تاتی الیه الناس من کل مکان تزوره و جمال منطقته و جبالها العالیه.

بعد بضعة سنین کثرت الزوار علیه حتی لا یذهبون اهل المحل والقراء الی المگام الاول.

تالم صاحب المگام الاول و اتی یسئل منهو السبب لا یاتون الا مگامه .

مشی و سئل الناس و قالو له هناک مگام هام یعطی امراد فاذهب فی طرفت عین تجد امرادک .

فدخل مگام اشحیش تعجب من کثرة الزوار و بعد ان زار رای الشخص الذی کان یعمل فی مگامه.

سلم علیه و قال مالک بینه انت این ذهبت واین جحشی؟

قال له الشخص: انا هنا و جحشک اصتدم بصخره و مات هنا ودفنته و بنقودی و مساعدت الناس بنیت علیه هذا المبناء .

قال صاحب الجحش:(انهجم بیته هذا احسن من امه)

قال الشخص فمزارک الاول لجحشه قال بلی بقدر ما احبها دفنتها و تاتی الناس بل وعی علی قبرها و تنذر نذور بدون ان تسئل و تقضی حوائجهم و یبذلون النقود.

من هذه الساعه انا و بنتی نسکر مگام الام و ناتی معاک الی مگام الابن ما نظرک.

وافق الشخص و تزوج ببنته و سکن هناک وقال الحقیقه للناس و خربوا کل ما بنوه و غیر عمله .جعل یتفلح ویعمل بل زراعه .

نقل هذه القصه جعفر امحمد من  السید ابو خلف المشعشعی رحمه او......

اخوانی اخواتی الاعزاء سلام علیکم و رحمةالله و برکاته

اضیف لکم خبره انی احد الناس الذی عشت فی زمان و مکان الذی کان یسکن فیه اجدادنا قبل ان تصل الطرق و المواصلات و الکهرباء و .....عشت فی قریه یسموها قریه العمه الذی واقعه بین البرگه والمچریه و تبعد خمس کیلو عن مدینة الرفیع.

ساکنین المناطق الریفیه  هم اهل الضیافه والکرامه والنخوه و اهل تعب و قلوبهم نظیفه کل اهل القریه تحسب عائله واحده احب اشرح لکم بعض عاداتهم فی المناسبات.

1)  الفواتح: اذا عائله فقدت احد منها کل العوائل تحزن و تبکی و تعزی ابو نائبه و تشترک بل عزا الا اخر یوم و حتی تهیة الطعام لل قاصدین الی الماتم علی جیران ابو نائبه کل احد من جیرانه علیه ان یطبخ وجبه الی الناس المعتنین من بعید بمدت ثلاث ایام وبعد ذلک علی ابو نائبه.

2)  العرایس: فی الافراح والعرایس کل اهل القریه تشترک وتفرح کما یفرحون اهل العرس و یشترکون بحفلت العرس قبل ثلاثة ایام قبل الزفاف و یقدمون المساعدات الی صاحب العرس بلا عوض او بمدت ایام .

3)  الزراعه: فی فصل الزراعه اهم فصل عندهم یهتمون به و اذا احد منهم احتاج شی یخص الزراعه یقدمون له و فی فصل الحصاد اذا تاخر واحد منهم یجتمعون (عوانه) و یذهبون لمساعدته لما یلم المحصول و یاتی به الی بیته.

4)  الصید: مهنة اهل القراء صید الاسماک بل فاله او الشبک و له انواع  بعض من یصیدوا فی مکراف وبعض من یصدوا بشبک کبیر فی ماء جاری و بعض یصیدوا فی سلیه فی وسط الشطوط و منهم من یصید فی زهر فی شطوط صغیره صید الطیور فی فصل اول الشتاء یذهبوا الی محل زراعتهم و یعلفون دوشه بل بذورات حنطه او شلب بعد ما تاکل بها الطیور ینصبوها بشبک و متی ما تگعد الطیور فی الصحن یجرها الجاذوب بحبل و یجتمع الشبک علیها ویصیدوها و یذبحوهاو نوع الثانی یرمونها ببندقیه اسمها التنبل و نوع ثانی اسمه المطبگ.

5)  المجالس: اذا حسوا بمسئله مهمه یجتمعون علیها و یسهرون حتی تحتل مثل الخطبه او المشاکل الداخلیه بعضهم بعضا و یقدمون التنازل و یحترمون الاخرین.

6)  الضیافه: لاهل القراء صفات جمیله جدا لا تاجد عند غیرهم بل مدن یرحبون بل ضیف و یبذلون کل ما عندهم من ترحاب و یکرمونه و یعزبون باحسن ما لدیهم و یعتنون الصدیق فی ای مکان ویحییون فیه حتی لو بغی عندهم شهرا واحد .

7)  الغیره : اهل القراءلهم غیره وحمیه کل نساءالقریه عندهم خواتهم و یساعدون البعض فی کل نواقصهم لا عندهم حساده ولا کره .

8)  اکلهم : من محاصیلهم من الحنطه و الشلب بعد ما یشرونه وییبسونه و یاخذونه الی المکینه و یطحنونه و ثم فی وقت الاستفاده یعجنون و یخبزونه فی تنور طینی و ناره من حطب اکثر فی الغداء سیکون اکلهم خبز حنطه و فی العشاء تمن یسمونه طبیخ مع روبه و حلیب و یجعلون الطبیخ فی صینیه ای وعاء کبیر و یتقابلون علیه و یاکلون فی ایدیهم .اما فی الفطور یخبزون عیش تمن وله انواع یسمونه رصاع،سیاح،طابگ،شمر،و یاکلونه مع الحلیب و الشای و یستعمل اسمه ثریده (خبز تمن مع حلیب و یخلطونه و یصیر مثل التلیت)و اذکر الاخوه والاخوات عیش الطابگ یستعملونه مع السمک الکبار.و باقی احتیاجاتهم من الطیور الذی یصیدونها و الدجاج الذی یربونه و السمک الذی یصیدونه و اللبن و الگیمر والروبه والجبنه وازبده والحلیب یخرجونه من مواشیهم مثل الغنم و البقار والجاموس و غیرهم.

9)  وقت الشتاء: فی وقت الشتاءاهل القریه یبغی لهم عمل واحد وهو تعدیل و تقویت بیوتهم القصبیه ما تحتاج الیه من بردی و قصب و تصفیح البیت و فرش البواری علی الصطوح وما شبه ذلک و بعض من یذهب لیلا لصید الاسماک والطیور و اکثرهم فی البیوت.هم لا یاجد عندهم مذیاع ولا تلویزیون ولا سینما ولا.....ففی وقت الشتاء کل لیله یجتمعون فی بیت و یاتی الیهم واحد منهم یروی لهم قصص و فی بعض الاوقات وانا شاهد بذلک تطول السالفه او القصه الی عشرة لیالی کل لیله یروی الراوی منها بمقدار ساعتین واذا انختمت السالفه اکثر الشباب ینعزلون عن الشیاب فی مجلس ثانی و یلهون انفسهم بقرات الاشعار و صیدهم فی العام الماضی.

عند ما کنت اذهب مع والدی وانا صغیر توجهت لهذه القصص و بقن فی ذاکرتی و کان اکثر من الموجود ولکن فیهن عبر .

10)الحزورات: یجتمعون اهل القریه فی مسابقات تتقسم من شمال القریه وجنوبها او علی الفامیل و یتناشدون کل واحد یقول بحزوره اذا حلها یاتی بل ثانیه واذا لا فیبقی یسئل علیها لما یجد حل لها و اذا ما وجد یخسر عزیمه یعزم بها اصدقائه المقابلین.

اعتذر من کل اخوتی واخواتی الاعزاء علی وجود خطا او نقص اسئلکم التوفیق وسلام علیکم ورحمة الله وبرکاته.

                                                  جاسم محمد ثعلبی(حسانی)

فی زمان  القدیم حطاب یسکن فی قریهٍ هو و زوجته، مهنته کل یوم یذهب الی الصحرا و یجمع الحطب و یکوره علی راسه و یاتی به الی السوق و یبعه بربیه و یشتری فی الربیه طعام یکفی یوم واحد.

مرت الایام و تعده الزمان دعا ربه ان یرزقه بولد صالح ،رب الجلاله استجاب الدعوه و ارزقه بولد.

کثرت عایلته و کثر عمله بحیث مثل ما کان یذهب مره واحده الی الصحرا فصارت مرتین .واحده الصبح والثانیه بعد الظهر.

فات الزمان و هو تعبان و فرحان بقدوم ولده عندما یرجع من العمل یتولی تربیت طفله و یساعد زوجته .

الی ان وصل عمر الطفل سبع سنوات.

فقال یا رب اعطیتنی امنیتی ارید ان تکملها لی.

فقالت زوجته مادا ترید بعد.

قال لها ارید ان ارسل هذا الطفل الی المدرسه.

قالت المدرسه لا یسمحون بدراسة اولاد الحطاب .

فقال لها ربی الکریم یسهل الامور.

ایها القاری لازم ان تعرف فی الممالک السابقه المدرسه او المکتب یختص الی تربیة و تعلیم اولاد الملوک والوزراء فقط و باقی الناس محرومون من دخول المدارس.

اول الصباح ذهب الحطاب الی عمله  و انشغل بجمع الحطب ویفکر ماذا یصنع لولده و این یرسله حتی یتربی تربیه خاصه و یتعلم الکتابه.

فی ذلک الحین خرج الملک وزوجته و خدامه الی الصید واتی الی الغابه الذی فیها الحطاب.

ثم بدا یتقنص الطیور والغزلان .

عندما یزحف فی جنب الحطاب سکن الحطاب و خاف ان یتحرک.

والملک یتقدم لل صید.

تارة رحف عربید( حیه صحراویه کبیره طویله سامة خطره) الی مکان الملک کاد ان یلسعه ولکن انتبه لها الصیاد فضربها بفاس و قطع راس العربید.

سمع الملک نهض والی یری العربید جنبه و مقطوع الراس.

شکر ربه علی سلامته و تشکر من الحطاب و قال له.

لک طلب علیه قول بما ترید من اموال و ذهب و فضه و سکن و....

قال له الحطاب : اذا راغب ان تکرمنی بهدیه لالی حاجة بنقود ولا ذهب ولا ...

ارید طلب من سماحتک ان تعطی اجازه الا ولدی یدرس مع اولادکم فی المدرسه.

قال المک طلبت شی ثقیل .

قال الحطاب الامر امرک یا جلالة الملک.

قالت له زوجته :ایها الملک اعطیه الاجازه یدرس فی المدرسه ماذا تنتظر من ابت الحطاب ان یستخرج من الدراسه.

وافق الملک و قال له خذ هذا الکتاب و اریه الی المعلم حتی یستقبل طفلک.

تشکر الحطاب من الملک والملکه فصار فرحان من شی الذی صنعه بقدرة الله.

رجع الی البیت فقال لزوجته کذا صنعت و کانوا فرحین بذلک.

فی صباح الباکر ذهب الی المدرسه و سجل ابنه فیها و استمر بل دراسه.

تعجب ابن الحطاب من المدرسه وحضوره فیها.

قام یستلم موضوعات الدرس باکملها و یتوجه الی المعلم و صار شاطرا.

عندما یاتی الملک و الوزرا الی المدرسه و یتفقدوها ویسئلوا المعلم عن درس اولادهم یجدون ابن الحطاب طالب اول فی الدراسه.

وهذا الموضوع لا یسعدهم ابدا.ففکروا ماذا نفعل حتی یصبح ابن الخطاب غیر ممیز فی الدراسه.

دعوا اطفالهم و قالو لهم خذوا ما تریدون من الاموال بشرط ان تزیفوا دراسة ابن الحطاب و اذهبوا معه الی الملاهی حتی لایستطیع قراة درسه و یسقط.

الحطاب فی حین دخل ابنه المدرسه خصص له راتب کل یوم ربیه حتی لا ینقص اولاد الملوک والوزراء.

بدوا اصدقائه و جروه الی الملاهی و صار کما هم لا یعرف ای موضوع من الدراسه .

فطن علیه ابیه و قال له یا ولدی این وصلت بک المدرسه؟

قال :انا من الطلاب الشاطرین .

قال ابیه :هذه المده الاخیره تاتی الی البیت متاخراً.

قال له :اذهب مع اصدقایی اولاد الملوک والوزراء.

قال الحطاب: و ماهم عدد اصدقائک؟

قال الابن:قال اربعین صدیق یحبونی حبا شدیدا و یموتون قبلی.

تعجب الحطاب و ذهب الی المعلم وسئله عن درس ابنه وفهم الی جرا.

قصد ابنه و قال له: یا بنی لی عندک حاجه متی اتیت من المدرسه اشرحها لک.

رجع الی البیت و شرح لزوجته کل ما راء.

عند رجوع ابنه حضره امامه و قال یا بنی کرر کم صدیق عندک؟

قال اربعین .

قال الحطاب فکیف وجدت اربعین صدیقا وانت طفل صغیر.

اسئل ابیک کم صدیق عنده.

قال الطفل : یا ابتا کم صدیق عندک؟

قال الحطاب صدیق و نص الصدیق.

امر الحطاب ابنه حتی یدعی اصدقائه الی وجبت طعام فقبل ابنه.

بعد ما دعی الولد اصدقائه حضروا وجبت طعام فی العشا واتوا الی بیت الحطاب باجمعهم.

عند ما رای الحطاب جلسوا الاصدقاء فی دار ضیافته دخل علیهم  و تقدم نحو ابن الملک و بعد السلام ضربه (صطره) ابن الملوک وتلقی ضربه تجنن و خرج غلضبا من بیت الحطاب متوجه الی قصر ابیه و شرح لل ملک الی جرا.

باقی اصدقائه عند ما رءوا القضیه فرو مدحرجین من بیت الحطاب و ما بقی احد فی بیته.

قال الحطاب لابنه.

فاین اصدقاءئک ؟

سکت ابنه.

بعد ذلک ارسل الملک جنودا و سحبوا الحطاب الی العداله .

و فی یوم الاخر دگ طبل الضبوح و حضروا الناس حتی یعدمون الحطاب شنقا حتی الموت بسبب اهانه ابن الملک.

عند ما حضرت الناس و قالوا الی الحطاب اطلب طلبتک نجریها لک.

قال حضرولی الملک .

حضر الملک و قال لل حطاب ما قصرت ویاک بدخول ابنک المدرسه اتیت الی ابنی فی بیتک وضربته.

قال اسئلنی ما السبب؟

قال الملک ما السبب.

قال الحطاب : ابنی قال عندی اربعین صدیق و تعجبت بذلک.

بعد ما صطرت ابنک یجب علیه یقول اسامحک لاجل صدیقی فلان. و غیر ذلک خروج باقی اصدقائه بدون سبب.

قال الملک وانت کم صدیق عندک یا حطاب؟

قال الحطاب: عندی صاحب و نص.

قال الملک اذا رایتهم صح کلامک فانا اغفر ذنبک واذا لا اشنقک.

قال الحطاب موافق بشرط ان تلبس ملابس مثلی و تذهب معی.

عطلوا المحکمه ذهبا معا فی طریق.

عندما وصلا الی قریه قال الحطاب لل ملک قف هنا حتی ارجع الیک و هو امامه.

قصد باب بیت و ضرب الباب.

بعد کم دقیقه خرج رجل وفتح الباب وراء الحطاب صدیقه فقال لل حطاب ادخل اهلا و سهلا.

قال الحطام امام مسامع الملک.

انا عندی مشکله و هی کذا ابنی ضرب ابن الملک و الملک یطلبنی بثار و یرید قتلی ماذا اصنع.

قال صدیق الحطاب قل لل ملک کل ما یرید من املاک ونقود و ذهب و زوجات نعوض علیه منی.

قال الحطاب کفیت اذهب و ارجع علیک.

فی الطریک سئل الملک الحطاب هذا صدیقک الکامل .

قال الحطاب الی الملک لا هذا نصف الصدیق.

قال الملک نصف الصدیق هکذا فکیف الصدیق یفعل؟

قال الحطاب شوف بعینک.

ذهبو ساعات فی الطریق وصار وصولهم الی قریه فی اللیل  المتاخرو الجو کان باردا.

وصلوا الی بیت تقدم الحطاب و دق الباب.

فخرج صاحب البیت.

بعد السلام قال الحطاب عندی مشکله صعبه اقول لک بها وارجع.

صاحب البیت دخلهم بقوه بدون عذر فجلسهم واشعل نار الموقد(اامنقله الریفیه وهی حفره فی الارض و توقد فیها النار) وقال للحطاب کیف المشکله.

قال یا اخی ابنی ضرب ابن الملک والملک یتطلبنی.

قال من هو الملک؟

قال له ملک فلان.

قال صاحب البیت اجلسا هنا حتی اشتری لکم فواکه وارجع.

ذهب الصدیق الی بیت الملک و سحب سیفه و قتل حراس القصر و دخل الی القصر و وجد غرفة الملک و هو نائم مع زوجته ففرقه من زوجته و قص راسه و جعله فی کیس و رجع الی البیت .

بعد تناول الفواکه .

سئل الحطاب صدیقه ما ذا افعل؟

قال الصدیق لمن ماذا تفعل؟

قال الحطاب: عن مسئلة الملک.

قال الصدیق لا تخف راسه فی الکیس و خرج الراس و جعله امامهم.

تعجب الملک، ثم قال این وجدت الملک؟

قال الصدیق فی فلان غرفه وعلیه کله خضراء .

تالم الملک علی خیانت زوجته معه و صداقتها مع الخادم .

قال الملک للحطاب صدقت .صدقت و انا لا ارجع الی معکم و اجعلکم وزرا  الایمن والایسر.

قال الحطاب تقصد من هما؟

قال الملک: یا حطاب انت الملک و صدیقک هذا الوزیر الایمن لک و نصف الصدیق یکون وزیرک الایسر و انا فی خدمتکم.

رجعوا بجمعهم و حکموا و بغی الصدیق مع صدیقه صادق و وافی و الله اهدا لهم الوزاره بلا تعب و انه خلیتهم و اجیت.

نقلت هذه السالوفه من امحمد احمود الساری و نقلها من اجداده

فی زمان القدیم کما قال راوی القصه الحیوانات یتکلمن مع الانسان یمکن السالفه خیالیه لا ادری .

کان رجل عایش فی مدینه یوم بعد یوم تقل نقوده و یتعقد عمله الی ان وصل به الزمان بقی بدون سکن.

فکر فی مستقبله و قرر ان یذهب یدور علی شنصه ای تقدیره.

خرج من البلده حافیا و مر علی الکهوف و الاشجار الشائکه و عجز من المشی و جلس تحت ظل شجره .

فی هذا الحین کان اسدا جائعا اشتم رایحة الانسان واتی یبحث عنه .

وجده ممتد علی الارض تحت ظل شجره.

ناداه الاسد و قال یا ایها الانسان لماذا اتیت الی غابتی الیوم اکلک فی طرفة عین.

قال الرجل له اذا اکلتنی فی یوم الباکر تجوع ولکن افهم انا ذاهب ابحث عن شانصی فاذا عندک شغل او ترید ابحث عن شنصک ما کو مانع .

قال الاسد انا موافق فاذا ذهبت ولقیت شنصی قل له لماذا الاسد یاکل کل یوم ولا یشبع.

قال الرجل طیب ولکن احملنی وارسلنی الی البلد الثانی.

وافق الاسد وحمله علی ظهره و اتی به الی مکان قریب الی قریه فنزله و اکد علیه حتی یرجع له بجواب.

بعد ذلک ذهب الرجل و صعد علی تله ورای بستان فیه ناس یعملون وینضفون البستان ومنهم یسقون.

سلم علیهم وردوا علیه السلام و قالوا له تفضل الغدا جاهز.

جلس معهم و تغدا و شرب الشای و سئلوه این ذاهب.

قال ذاهب ابحث عن حظی.

قالو له اذا بحثت عن حظک اسئل علی هذه النخله اماذا ما تحمل الثمر.

قال لهم طیب و ارجع لکم الجواب.

ودعوه و سار فی طریق عسر جن علیه الیل و رای من بعد نور ضاوی فتدنا الی النور فوجده قصر کبیر و امامه بیوت کثیره .

افتر علی القصر ما وجد باب حتی یدقه جلس فی مکان الذی تجمع به فضولات الاکل فبدا باکل بعض الخبز .

فی هذا الحین اتی الخادم حتی یرمی کیس الفضولات فراء رجل فقیر مشگگ الملابس نایم فی جنب القصر.

راح الخادم و قال للملک کما رای .

قال الملک للخادم اذهب و اتنی به.

ذهب الخادم واستیقضه و جلبه الی الملک.

سئله من انت و الی این ذاهب؟

قال له انا رجل فقیر و ذاهب ابحث عن حظی النایم.

قال الملک للخادم اذهب به الا الحمام واغسله و لبسه ملابس حسنه و جمیله و اتیه الطعام و افرشله و نومه حتی یرتاح.

ذهب الخادم و جهز بما امره الملک.

فی صباح یوم قدا فز من النوم و ذهب لتناول الفطور و بعد ذلک دعاه الملک الی قرفته.

قال الملک له ایها الرجل اذا ذهبت الی حظک لاحظ حظی معاک لما ذا ما تطیعنی عمامی ؟

قال له طیب اتیک الجواب.

ذهب و ذهب حتی وصل الی بحر کبیر و فیه حوته کبیره لا تقدر تنزل تحت الماء

ناداها یا حوته عبرینی الی طرف المقابل .

قالت له این ترید؟

قال لها ارید ابحث عن حظی.

قالت له اذا عبرتک تبحث عن حظی انا الحوته.

قال لها بلی .

قالت تقدم وارکب علی ظهری.

رکب وعبر البحر و ودعاها و ذهب شمالا.

حتی وصل فی جزیره ورای فیها کل الحظوظ .

اول ما بحث عن حظه.

وجده نائما و ضربه و قال له لمتی و انت نایم .

قال حظی (روح اعیشک من ولد الی ولد)

تشکر و ذهب الی حضوض الاسد والنخله والملک والحوت وسمع الجواب و رجع.

عند ما وصل الی البحر نادا الحوت عبرینی و اقل لک بما قال شنصک.

قالت ارکب و عبر و وصل الی الیابسه و قال لها یقول حظک انفری الجمرزه التی فی انفک و انت تغطین فی البحر.

قالت له خذها و بیعها و اتصرف بها لانها جمیله وثمینه .

قال لها لا احتاج الیها انا ثری و قال لی شنصی.

نفرت الحوته الجمرزه و راحت تحت الماء.

مشی و وصل الی الملک و رحب به و قال له الملک ماذا فعلت.

قال له اعطینی الامان و اجیبک .

قال الملک وحق من خضر العود وارجع یابسه لا تخف تکلم.

قال للملک شنصک یقول خل الملک یتزوج.

تعجب الملک و قال له نعم .

کان ابی حاکم و ما عنده ولد لما صرت فی الدنیا قال للناس صار عندی ولدو لبست ملابس الرجال لحد الان و والدی توفی وانا الان بنت ارجوک تزوج معی وانت زوجی فی الیل و فی النهار خادمی امام الناس.

قال لها کفی عنی انا غنانی شنصی من ولد الی ولد ما احتاج مملکتک ابدا.

قالت له الملکه اذا سمعتک بک نشرت هذا الکلام فاقطع راسک.

قال لها ابدا. و خرج الی اهل البستان.

لما وصل الیهم سلم و قعد و قال لهم یقول شنصکم مدفون تحت النخله خمسة مصاخن ذهب اخرجوهن و تحمل النخله.

قالو له ساعدنا و نعطیک اربعه منهن .

قال اساعدکم و ما ارید شی لانی غنانی شانصی الا الابد.

حفر معهم و وجدوا الذهب مدفون تحت الشجره و وادعهم و ذهب الی الاسد.

وصل الی الاسد تعبان قال للاسد ارسلنی الی بلدتی و افهمک بحظک.

وافق الاسد و اتی به الی مقربة من بلدته و نزله و قال له قل ماذا  قال؟

قال له یقول حظک خل یفرس شخص خالی گلب و یشبع بعده.

قال الاسد الی الرجل سولفلی قصتک.

اجاب القصه باکملها الی الاسد.

تالم الاسد و قال للرجل انا اذا بحثت عاما فی الرض ما اجد احد مثلک خالی گلب .

انت سمعت حظک قال اغنیک الی اخر عمرک .

اول الغنی الجمرزه الذی ترکتها .

ثانی الغنی تتزوج الحاکمه و تعیش معها منعمه لک.

ثالث الغنی تقسم الاموال مع الفلاحین .

کمشه و اکله و التذ به و ما جاع بعد ذلک الاسد الی اخر عمره ابدا.

وانه خلیتهم واجیت.

مرویه القصه من سالم مسعد الدیوان و من اجداده.

فی زمان القدیم کان ملکا حاکما فی مکان من الارض .الملک کان ظالما ویحب الگناصه والصید فی البر والبحر.

الملک متزوج باربع نساء و عنده سبعة اولاد المراةالرابعه بایره و عندها طفل ذکی و شجاع ولاکن لا یحبه الملک.

فی یوم من الایام حضر الملک اولاده و قال لهم یا اولاد نذهب غدا الی الصید دبروا ما تحتاجونه.

اتاه ابنه ابن البایره و سلم علی ابیه وطلب منه ای یعطیه الاجازه حتی یمشی معهم الی الصید .ولاکن رفض والده طلبه .

توسط الاخرین حتی یکسبوا رضایت الملک.

ولکن زوجته العزیزه قالت للملک خذه و ارسله فی مهمه صعبه حتی یموت و ترتاح منه.

صار الصباح و حرکوا هو واولاده فی السفینه بل بحر مشو نص نهار و صادوا ما صادوا من الاسماک والطیور.

وصلو الی جزیره فیها شجره رمزیه و توقفوا هناک للتفرج نظر الملک فی اعلی الشجره راه طیر جمیل کل ریشه من لون و یقرد کل لحظه بصوت .

تعجب الملک وامر اولاده ان یلزموا هذا الطیر حی.

فذهبوا حین ما وصلوا بمقربه منه طار الطیر .

تالم الملک و حضر اولاده سریعا و رجع الی البیت.

عند ما وصل امر اولاده السبعه حتی یذهبوا و یبحثوا علی مکان هذا الطیر حتی یلزمونه.

اعطی کل ولد منهم حصان وسیف وبقی ابن البائره بدون رکوبه و سیف ،قال لابیه وانا قال له انت اذهب راجلا حتی لو تموت ما علیک الوسفه .

بکی الولد ورجع الی امه و قال لها یا اماه ارید رکوبه وسلاح حتی اذهب مع اخوتی.

قالت له ما تاجد عندی فرس فخد هذا الحمار و هذا الخنجر واذهب یا ولدی ودعتک حتی ترجع منتصر.

خارج هذه المملکه و فی درب بعید یسکم هناک نسر وکل من یمر علیه یاکله.لذا الاولاد السته ذهب معا و حین وصلوا الی النسر احاط بهم و حاربهم بعد لحظه ترکوا خیلهم وسلاحهم و رجعوا فارین  الی بلد ثانی و جعلوا لهم جاسوس حتی ینتظروا ابن البایره ماذا یصنع.

وصل ابن البائره الی النسرفراء خیول اخوته هناک افتهم انهم فروا ام اکلهم.

هجم علیه النسر و دافع عن نفسه وبعد مماطلات مع السر جرح النسر بل خنجر .

و سقط النسر مجروح علی الارض.

فی هذه الحظه قص من ثیابه واتی الی النسر یضمده بعد تضمید النسر تصادق معه .

شرح له النسر القضیه.

قال له یا ابن آدم انا حارس علی طریق بنت الجان الذی تسکن فی جزیره علی بعد کیلو مترات بعد ما تذهب من هذا الطریق تجد شایب کبیر السن واقف علی مفرق ثلاث طرق .

طریق السلامه و طریق الندامه طریقان لا یصلا الی بنت الجان و الوحید طریق الیروح ما یجی الذی یصل الیها ولکن کن حذرا بنت الجان لها طیر ساکن فی وکره علی شجره جمیله امام قصرها اذا تصعد علیه و تکضه فوق شجرته ما یطیر و هی نائمه فی قصر زجاجی سنه تنام وتگعد سنتین .

فاذا هی واعیه لا تتدنا الطیر فتاکلک واذا نائمه تقدر بسهوله کض الطیر و ارجع سریع الی دیارک فاذا وعت و ما لگت طیرها تسمع صوته فی کل مکان وتاتی الیه .

فاذا اخذت الطیر و رجعت الی البیت لا تذ کرنی امامها لانها تاکلنی.

تشکر ابن البایره من النسر و حرک علی حماره.

ذهب وذهب حتی وصل الی الشایب لقاه جالسا سلم علیه وقال یا شایب الخیر انا ارید الذهاب الی قصر بنت الجان من این اسیر قال له لا من هداک یا ولدی ترید قتل نفسک بیدک اترکها وارجع الی امک.

قال اما ان اوصلها واما ان اموت.

قال له ثلاث طرق هنا درب السلامه ودرب الندامه ودرب الیروح مایجی.

قال له این درب قصر بنت الجان قال له درب الیروح ما یجی.

ذهب فی درب الیروح ما یجی سار وسار وسار حتی وصل الی بحیره و فی وصطها جزیره و فی بطن الجزیره قصر جمیل و امامه شجره باسقه والطیر فوقها یقرد .

فی هذه الحظه ظهر له عبدا اسود کبیر و دعاه الی البراز فتبارزوا نصف نهار حتی تفوق علی العبد و قتله و هو حارس القصر.

بعد ذلک ربط حماره و رکب سفینه صغیره و عبر الی الجزیره وراء الجمال کله فیها جنة علی الرض.

ذهب واکل ما یرید من ثمار ثم بعد ذلک دخل علی بنت الجان وهی نائمه علی سریرها و وقف امام راسها ونظر الیها و رجع اراد ان یخرج ثم انتدم ورجع الیها وباسها فی خدها وبقی مکان البوسه فی خدها بعد ذلک خرج و غلق الباب.

وصل الی الشجره التی فوقها الطیر فصعد علیها و لزم الطیر و جعله فی قفسه التی اخذه من القصر و رجع وعبر بل سفینه و رکب حماره وسار بل طریق حتی وصل الی الشایب.

تعجب الشایب به وحمد الله و قال له انا اذهب معک لان اذا فزت بنت الجان ستاکلنی.

رکبا الحمار و حرکا فی الطریق ثم وصلا الی النسر .

حین ما شاهدهما النسر تعجب و قال کیف وصلت یا ابن ادم ارجوک اذا اتت الیک بنت الجان فلا تذکرنی ابدا.

قال له ابن البائره اعطینی سلاح و خیل اخوتی .

قال خذهن معاک .

رجع ابن البائره والخیل والطیر والشایب الی مدینته .

فی مقربه من المدینه رای اخوته منتظرینه حتی یروا ماذا یصنع.

تحاشموا علیه حتی جبروه اما یحاربهم واما ان یعطیهم الطیر.

اعطاهم الطیر و خیلهم وسلاحهم و ذهبوا متقدمین الی ابیهم وقالوا له نحنوا وجدنا الطیر و خذه یا ابانا.

بعد ساعه او اکثر وصل ابن البائره الی قصر ابیه و قامت الناس تستهزی به و تمسخره .

سکت و ذهب الی امه و قال لها کیف وکیف.

شکرت الله امه و ذهبت به الی السوق وشرت له ملابس جمیله و رجعت وامرته ان یحسن نفسه قبل ان تفز بنت الجان و تاتی الی طیرها.

جهزته و انتظرت مجی بنت الجان لحظه بلحظه.

و فی نفس الوقت شاهدت الناس تراب کثیر یاتی الیهم لما وصل الی ان راو ملکه عظیمه و معها الاف من النسور والعبید یاتون الیهم.

فر بعض من الناس وبغی الملک واولاده السبعه .

وصلت الیهم و نزلوا الخدام لها کرسی من ذهب و فرشوا لها فراش من سجاد ثم جلست علی الکرسی و امرت الملک و اولاده یاتون الیها مع الطیر. الناس الذی فروا رجعوا بعد ما شاهدوا لیس لهم فیها خطر و تجمعوا امام بنت الجان و الملک و اولاده.

حضرت بنت الجان عدد من خدامها وبیدهم اصواط و قالت لهم صیروا علی استعداد کل من یکذب اجلدوه.

قالت لهم من خطف الطیر .

قال اولاد الملک الاعزاء نحنو خطفنا الطیر.

قالت لهم کیف؟

قال اتیت ولزمته فی الصحرا.

بنت الجان علی علم بان الطریقه الوحیده علی قبض الطیر فوق شجرته وامام قصرها فقط.

قالت اجلدوه.

جلدت منهم ست اولاد والدم یخرج من ظهورهم.

ثم اتی الیها ابن البایره و روی القصه بما سدت و نکر النسر والشایب و قال لها عند ما باسها .

ثم قال لها انا ذهبت فی هذه المهمه فقط حتی یرتاح والدی.

قالت له اجلس معی علی الکرسی .

فجلس فصاحت یا ایها الناس اذا اردتم ان تختاروا ملکا شجاعا ورعا صابرا و صادقا هذا هوه امامکم .

فصفت الناس وافتخر الملک بولده و نصبه ملکا و تنازل عن الملوکیه.

ثم اتته بنت الجان وقالت له وانا زوجتک اطلب ما ترید.

فتزوج ابن البائره بنت الجان و صار محبوب فی قلب والده و الناس و صارت امه هی العزیزه عند الملک و طرد اولاده و امهاتهم لکذبهم علیه.

هاذا وانا خلیتهم واجیت.رویت هذه القصه من هاشم الخلف سواری

     کان فی زمن الماضی احد الملوک یحکم فی مملکته ، والد الملک متوفی و کانت والدته علی قید الحیاة و فی الماضی اخذت نصایح من زوجها و فی بعض الاحیان تجلس فی جلسات المملکه و تسمع کل ما یتخذه الملک من الدستورات .

     و بعد وفات زوجها انتقلت الملوکیة الی ابنها الوحید الابن کان قاصراً فی السن ،  فاذا حدث عنده امرٌ وصعب علیه یاتی الی والدتةِ فیشیرها فیتخذ القرار النهایی.

    تعدت الایام و مر الزمان و الملک یحکم فی قومه بمصداقیه و عداله فمتی ما اتت له مشکله یاتی الی والدته و تحتل بسهوله .

    بعد مر الزمان کبرت الام و حست بالالم الشدید و کلما تعد ت الایام تکون الام بالنزول و وصلت الی ترک الاکل و تمر بعض الاوقات فی غیبوبه  و افتهم المک بان والدته وصلت لها المنیه و ما باقی لها الا ایام معدوده.

فی هذه الحین فکر الملک بتدبیر حکومته بعد انتها المشیرة له و هی امه،حزن حزناًو انسدت علیه دروب الفرج و ظل یفکر ماذا یصنع.

لذا امر مادون منه ان تحضر کل العشیرة  فی جلسه فی المضیف حتی یطرح علیهم ما یخصهَ .

وصل موعد الجلسه و امر الخادم ان یحضر القهوة و الشای ،کما کان فی السابق تحضیر القهوة صعبً.

     ( کیفیة تحضیر القهوة فی السابق: یاخذو حبة القهوة و یقلونها فی المقلایه علی النار ثم متی ما اسودت و اکتملت بلون القهوة یجعلونها فی الهاون ثم یدق الهاون و صوت الدقیق یسمع من مسافات و هی علامت حضور الناس الرجال فی المضیف.

تبقی القهوة فی الهاون حتی تصیر ناعمه کالطحین ثم بعد ذلک یاتی بها الخادم و یضعها فی الگمگم و هو دلة قهوه کبیره ثم یضعها علی النار حتی تفور و بعد ذلک یصفونها و یاخذون منها فی دلة صغیره بعد ان یضیفوا علیها الهیل و..و یعزبون بها من الکبار السن و المشایخ و الی الیمین)

   بعد ضرب الهاون واجتماع الناس کل اهل العشیره حضرت فی الجلسه و بعد صرف القهوة والشای امر الملک المجلس بل استماع الی کلامه .

     فقال یا اخوانی و یا اهلی دعیتکم و اشیرکم علی قضیه مهمه و من  و هی احتمال فوت والدتی انذرکم من هذه الحظه اذا اتی احد و قال لی بان والدتک توفیت فاقطع راسه فمن هذه الحظه انا باقی فی المضیف ولا اخرج منه.

    تحیروا بهذا الخبر المهم و الصعب ولا یجد احد من قومه ان یستجیب له لماذا و لای وقت .

    اختتمت الجلسه بخوف و حذر و تسائولات کثیره بدون اجوبه و لکن الملک مغضب کثیرا.

    تعدت الایام و کان وضع الصحی لوالدة الملک ینحدر و وصلت الامور الی ان انتقلت الی رحمةالله .

    صعب الامر علی قوم الملک ماذا یصنعون و کل من یاتی الی الملک ویقول له توفیت امک یاخذ راسه .

   فجاء احد هم و قال تعالوا نغسلها و بعد تغسیلها امرهم ان یلبسوا ملابس سودا ممکن یراهم الملک و یفتهم بوفات امه و یذهبون بها لل مقبرة.

   و لکن الملک لایجیب لا لبکاء و لا لملابس و ثیاب و لا لاشارات، ظلوا متحیرین بذلک القضیه، کل یوم من الصباح حتی الغروب یجتمعون امام المضیف بثیاب سودا و حزن شدید و الملک یخرج و یدخل و یاکل و یشرب و ینام ولا یجاب ولا تجد شجاعة عند   احداً  من قومه و یقول له ماتت امک.

    مرت ثلاثة ایام و الجنازه باقیه فی قصره فقال احدهم نحنو لا نصنع حل لهذه المشکله فتعالوا نجتمع کلنا فی العشا و نصلی الی الله و ندعوه بحل هذه المشکله و الا الجنازه تتفتت.

    فتجمعوا لیلاً امام المضیف ثم بداَ بل دعا حتی نصف اللیل و ناموا. فی وقت الصباح استجاب الله سبحانه و جاء مسافرا قاصد الی بلده مجاوره لهم و رای الناس محتشده ملبسه بثیاب السود امام المضیف فقال انا جوعان و اتی الیهم      و قال: بعد السلام ما بالکم لماذا انتم بهذا الحال.

    فقالوا لنا مشکله کبیره و لیس لها حل فاذا ترید حلها فیقطع راسک الملک اذا قلت له ماتت امک.

   قال لهم : انا اختم لکم هذه القضیه فقط حضروا لی فطور و شای لانی جوعان و تعبان من بعد السفر.

   فقالوا له : تستاهل کل ما تطلب فی الحین نجهز کل شی .

   حضروا الطعام و الشای ثم اکل و تمدد و هم ینظرون الیه ماذا یفعل.

   بعد دالک غفز من مکانه و خلع ثیابه و بقی فقط بستر العورة ثم ذهب الی برکة ماء امام المضیف ثم اخذ الطین الاسود و لطش وجهه و بدنه و صار مسودٌ.بعد ذالک اتی الی المضیف من بابه و جلس شبه القط ونظر الی الملک .

نظره الملک و تبسم متعجبا فقال له :( ول ول وجهک کانه وجه جنی) فقال المسافر:( علمی اکبر منی) ثم قال الملک :(هل  ماتت امی) فقال المسافر :(طلعت منک ولا منی) تعجبوا الحاضرین بهذه العقلیه التی صنعها المسافر .

     قال المسافر لل ملک : انت قلت امک ماتت لا یجوز لک ان تاخذ راسی تعال معنا ندفن والدتک.

    جاء الملک و توسط قومه و حضر بدفن الجنازه و بعد المراسم رجعوا وامر قومه ان یحضروا الجلسه فی المضیف.

    بعد ذلک قال الملک لقومه :ویلکم ما لقیت احدا بینکم اجعله وزیرا لی یحل هذه المشکله بمقابلتی و یخبرنی بفوت امی حتی انتکل علیه لهذا انا اختبرتکم لمنصب الرئاسه و ما نجح احدا منکم و یستحق هذا المنصب المسافر .

    انت ایها المسافر من لیلة القادمه ساوزوجک بنتی و تصبح ملک هذه المملکه و هنی ٌ لک .

     فقبل المسافر وتزوج بنت الملک و تریس المملکه و قادها الی الازدهار بفکره و تدبیره و اقام العدالة فیها فرزقهم الله من فصیح جناته فی الدنیا قبل الاخره .

     نقلت هذه القصه من والدی المرحوم محمد جابر الحسان حفظها من ابیه و اجداده و اعتذر من النقص و الاضافه و دمتم سالمین.

هذه القصه حقیقیه و کما نرویها لکم .

فی زمان القدیم کانا صدیقان الاول منهما من اهل الحویزه و الثانی من اهل بغداد تعارفا علی بعضهم فی شغل التجاره و ینعدون من احسن التجار الموجودین .

کل ما یحتاج منهما بضاعه  او اموال یذهب الی صدیقه و یساعده علی نواقصه.

الحویزاوی یذهب کثیر الی البغدادی و حتی بعض اوقات یبغی عنده شهر او شهرین لحیث درب التجاره فی مسیر البصره .

لذا دعا التاجر الحویزاوی صدیقه البغدادی حتی یاتی الیه زیاره ولو قصیره.

قبل البغدادی الدعوه.

الحویزاوی متزوج مع زوجه جمیله و مومنه ولیس له اولاد و له املاک واتجار کثیره و خدام کثیره.

لذا تشرف البغدادی الی الحویزه و استقبل استقبال جید من قبل الحویزاوی.

جلسا معا فی دار الضیافه و تسائلا عن وضع التجاره والمعیشه و غیرها من امور.

التاجرالبغدادی لیس متزوج و له انتظارات کثیره مثل جمال الزوجه و غناها و فهمها و.... ومکتفی بقطه این ما یذهب یاخذها معه.

صار وقت المساء و اراد التاجر البغدادی ان یزور المدینه ویتجول فیها لذا طلب من صدیقه الذهاب الی السوق حتی یری ماذا یحتاج الی نوع من الاجناس.

ذهبا معا و تجولا فی المدینه والحدائق و....... ثم بعد ذلک اقترب وقت الاذان و رجعا الی البیت.

فی هذه الحین زوجت التاجر الحویزاوی ذهبت الی السوق لشراء ما یحتاج لها من اشربه.

فی حین رجوع الصدیقان رای التاجر البغدادی امراة ذاهبه الی السوق فانسر فی جمالها و حسنها و لطافتها و حبها بنظره واحده و لکن مایدری هی زوجت صدیقه الحویزاوی.

رجعا الی البیت و صلا و صار وقت تناول العشاء ولاکن التاجر البغدادی ما اکل الی قلیل.

سئله صدیقه لماذا هل الاکل لیس لذیذ او لیس له نکهه طیبه و ما السبب.

قال التاجر البغدادی: یا صدیقی اضمهه علیک علی الله ما تنضم انا رایت بنت فی رجوعنا و لابسه کذا و فی مکان کذا و اشتد قلبی بحبها اذا انت صدیقی زوجنی بها والا سوف ارجع الی بلدی .

قال له اکل وانا سوف ازوجک بها کل مایطلبون صداق اعطیهم.

فرح التاجر البغدادی و اکل واکل کثر و صار ینتظر الوقت حتی یراها و تخمد نار قلبه.

کن علی علم بان المراة التی حبها التاجر البغدادی هی زوجت التاجر الحویزاوی.

لذا ذهب التاجر الحویزاوی الی زوجته و قال لها انت علی علم بان انا احب صدیقی کثیر و طلب منی طلبه کبیره لم یطلبها احد وارید ان ترفعی راسی و توافقی علی ما اقول.

قالت زوجته امر تحت امرک.

قال لها من هذه اللحظه انتی مطلقه و بعد ثلاث لیال ازوجک الی صدیقی.

قالت له کیف انا لا اقدر افارقک انت عزیز عندی اکرمتنی و دللتنی و ..

قال لها کافی فطلقها  و قال لها لایسمع احد بهذا السر فاذا سالنی احد اقول نوت الی سفر بعید وذهبت.

لذا جهز حفل الزفاف بصوره خاصه و زفها الی قرفه و دعا صدیقه البغدادی یذهب الی عشیقته.

ذهب البغدادی و دخل الی عروسه فراها حزینه ولیس لها رغبه بل زواج معه.

سلم علیها و جلس امامها و قال لها ما یحزنک ؟

هل تعرفیننی ؟

قالت له نعم اعرفک.

قال کیف؟

قالت له انا زوجت صدیقک فلان ولاکن بقدر ما یحبک نفذ طلبک الذی طلبته منه .

قال لها کافی انت من الان اخت لی وجعل خنجره بینه وبینها و رقد علی الوساده.

صارالصباح و اتی الیه صدیقه و ایقضهما من النوم وحضر لهم الفطور و لکن یری البغدادی حزینا جدا.

علی ای حال قضت الفرصه و قال البغدادی الی الحویزاوی نحن سوف نذهب الی بغداد تعطینا الاجازه.

قال لهما مع السلامه .

جهز التاجر الحویزاوی جهاز کامل للبیت و ارسله معهم علی عشرة جمال و خدم و هو سار معهم علی حصان الی الحدود و ودعهم ورجع.

یقال ان الرزق یاتی البیت اذا کانت المراة صالحه.

التاجر الحویزاوی کان یحب زوجته اکثر من الازم و یفدیها بروحه و کل ما یذهب الی بلد یاخذها معه و مکانتها عنده عظیمه .

فی حین رجوعه تالم باشد الالم وبکی بکاء لم یبکیه احد و صرخ صوتا اهتز منه الحصان .

لهذا ظل التاجر الحویزاوی منزویا لا له طاقه بل تجاره ولا فی العمل و بغی مکتوف الایدی و وحیدا فی داره.

بعد ما کتله الکسل و قلت امواله و شردت خدامه و فرت احبابه من حوله رای نفسه لا یملک الی ثوبه لحیث کل ما عنده من اموال واملاک خرجها الی طبت نفسه ولم یفیده ابدا.

بغی فی الشوارع یفتر و لا یلفیه احد و کل من یدخل الی بیته یطرده .

قال انا لیس لی عیشه بعد فی الحویزه .

فذهب لیلا متجها الی العراق.

ذهب و ذهب حتی وصل الی بغداد.

عشر سنوات مرن علیه بالم وامراض و یاس و هلاک و تدمیر.

لذا لیس له نقود حتی یستبیت فی مکان .

جمع اشیا من المزابل و جعلن وساده و نام علیهن فی الشارع والصباح یستعطی من الناس.

ذهب یوم واتی یوم ثانی والامور تسیر هکذا.

فی یوم من الایام اتی الیه شاب وقال له هل تحب ان تعمل معی فی دکان قماش.

قال له کیف؟

قال الشاب :اعطیک دکان مملی بل قماش انت فقط تبیع و لک اجره عنده کل شهر 100 دینار و تنام فی الدکان و اکلک وشربک علیه.

قال له قبلت.

قبل و ذهب مع الشاب الی المغازه و صار یبیع .

اکمل عامین فی هذا المکان .

و فی هذه الحظه حضر الشاب و معه جنطه من النقود و قال للحویزاوی تعال احاسبک.

قال له ای حساب.

قال الشاب اجرة عملک فی الدکان.

تحاسبا و کان سهمه مبلغ کبیر .

قال الشاب لل تاجر هل تحب ابایعک ادکان وما فیه بهذه النقود؟

قال اذا توافق انا موافق .

ثم قال الشاب لل تاجر الحویزاوی انا اجلب لک القماش بقیمه رخیصه و کل ما لدیک نقص قول لی انا سوف ادبر کل ما تحتاج الیه.

تشکر التاجر الحویزاوی من الشاب و دعا له بل توفیق.

مرت السنین حتی اصبح التاجر الحویزاوی احد اکبر التجار فی بغداد.

ما اطول السالفهة علیکم ذات یوم دعوا التجار فی بغداد الی محاضره وجلسه حتی یقیمون سعر الاجناس فیها و ارسلوا دعوه الی التاجر الحویزاوی.

لبس التاجر الحویزاوی احسن ملابسه و ذهب و دخل الجلسه لحیث اول حضور له فی هذه الجلسات.

بدئوا بل جلسه حتی ختمت .

فی هذه الحظه رای التاجر الحویزاوی قطه دخلت و التفت الی واحد من التجار نظر الیه وهو فی زاویة الدار عرفه بان صدیقه البغدادی.

توسط الخلسه التاجر الحویزاوی و قال یا اخوان انتهت جلست التجاره عندی سئوال منکم من هو یاتی بقصه و شهودها فیها؟

قالوا لا احد .

قال انا اتیکم بقصه وشهودها فیها.

قالوا تفضل نستمع کلنا.

عرف نفسه و بدا بل سالفه بینه وبین صاحبه التاجر البغدادی.

بعد ما هدا له زوجته و هدر املاکه و تدهور صحته و الا ان وصل هنا یستعطی النقود ولا اوفی به صدیقه و لا سئل عنه.

قالوا الجالسین : لک حق ولکن نستمع الی کلام التاجر البغدادی.

تقدم التاجر البغدادی و ابتداء بقصته.

قال یا اخی بعد ان فهمت المراة زوجتک جعلتا اخت لی و بعد رجوعی الی بغداد اشتریت لها شقه و سکنتها فیه و جعلت لها خدمه من نسا ولا رایتها لحد الان الا فی الطریق حتی بغداد.

ولکن انا لا اقدر اساعدک فی بلدک و کنت اسئل علیک کثیر حتی وصولک الی بغداد و ارسلت احد اولادی جلبک الی العمل فی الدکان و یبایعک برخیص و احد اولادی یشتری منک بقیمه عالیه حتی ان وصلتک علی ما کنت فیه الان.

قالوا الجالسین کفی بکم یا اصدقاء و الفخر لک یا تاجر الحویزاوی عندما بذلت بزوجتک الی صدیقک فاذهب و ناتی الیک فی اللیله القاده و نعتذر منک.

اتی الموعد و الا یری کل التجار سایرین الیه و فی موکبه نساء و هوسات و فرح و.......

عند ما دخلوا البیت دخلت معهم عروس جهزها التاجر البغدادی و هی بنته الجمیله التی خطبت ها کل اولاد التجار و ما اعطا ها لهم .

قال له یا صدیقی هذه هدیه لک و ابتداء الفرح و الاستقبال و الحلویات بحساب التاجر البغدادی.

ثم بعد ثلاث لیال اتی التاجر البغدادی و ذهب مع صدیقه الحویزاوی و اعطاه الامانه و هی زوجته القدیمه بشقتها و خدمها و اثاث بیتها.

فرح التاجر الحویزاوی و عاش عمر طویل و تشکر من الله علی اعات زوجته و مکانته و امواله .

بغی 5 سنوات ثم رجع التاجر الحویزاوی بنسائه الاثنین الی الحویزه حتی الممات. وانا رخلیتهم و اجیت.

روی هذه القصه محمد الجابر من احد کبار المشایخ

عجوزه و ابنها تسکن فی بیت کبیر، بعد فقدان زوجها تعسّر علیها الزمان.

بعد ما شاهد الولد مرة الزمان فکر و ذهب یبحث عن عمل الی ان وجد له مکان یعمل فیه .

کل یوم یذهب من الصباح الی المساء الی العمل.

فی بیت العجوز سدره کبیره محمّله بل اثمار .

یاتون الاطفال من کل البلده حتی یبحثون الثمره من تحت الشجره خارج البیت و البعض منهم یصعدون علی السدره و یجمعون النبق.

و حتی فی زمن زوجها هکذا.

لان اثمار هذه الصدره لیس لها مثیل فی بلدتهم.

مر الزمان و فات الاوان وجدت العجوزه لها صدیقا یاتی الیها و یجلس معها بعد ذهاب ابنها الی العمل تحت الشجره.

تکررت الجلسات والعجوزه سکرت فی حب صدیقها حتی لا تقدر تفارقه لحظه واحده.

کل ما یاتی الصدیق الی بیت العجوز  الاطفال یجتمعون خارج البیت لجمع النبق و یخشی الصدیق ان یراه احد .

لهذا قال الصدیق لل عجوزه انا لا اقدر بل دخول الی البیت اخشی ان یرونی الاطفال و ینفضح سرنا.

قالت العجوز: لا تخف فکرت فی حل هذه القضیه.

یقال ان وجود السدره فی البیت برکه و قطعها مکروه.

لذا بعد ما رجع ابنها من العمل وجد امه تعبد و تدعی بحزن والم و تقول یا ربی اغفرلی انا کل یوم اری فوق الشجره العصافیر تتزاوج  ربی ارحم وانت ارحم الراحمین.

سمعها ابنها و تعجّب بعد کل هذه السنین الماضیه و امه تحت الشجره ما نطقت هکذا.

سکت عنها و العجوز تبحث عن کلام ینتهی بقطع الشجره.

فی یوم الباکر عند رجوع الولد من العمل وجد امه کسلانه وقال لها ماذا اعمل ارسلک الی الطبیب .

قالت لا انا ما اقدر ابقی فی هذا البیت والسدره فیه، اخجل من ربی عند وجود العصافیر فوقها تتزاوج .

قال لها ابنها و ما هو الحل.

قالت اما ان نرحل منه و اما ان تقطع الشجره.

قال لها الولد لا باس اقطع الشجره.

لذا کسب رخصه من عمله و ذهب الی جاره و طلب منه طبر و منشار لقطع الشجره.

بل اتفاق کان الجار له علم فی تورط العجوز مع صدیقها اراهما من فوق الصطوح مرارا ولکن سکت.

قال الجار لل ولد:یا بنی اترک قطع الشجره و انطر امک و تشوف السبب.

قال الولد الحر تکفیه الاشاره شکرا لک علی ما هدیتنی به.

صار یوم الثانی واعتذر من امه لان ما وجد طبر و منشار لقطع الشجره یبحث او یشتری من السوق فی وقت لاحق.

لذا صار الصباح و استیقض الولد ولبس ملابس العمل و خرج من البیت وامه تراه بعد ذلک صعد فوق صطح بیت جاره و اختفی وصار یراقب العجوزه من فوق.

طبق العاده اتی الی العجوز صدیقها و دق الباب و فتحت له الباب و دخل و وجد مائدة الطعام والفواکه الموتنوعه علی البساط و جلس وصار یغازلها کل عاده.

الولد یری المنظر من فوق و یستمع الی مقالهما وتالم کثیرا عند مشاهدة الوان الماکولات علی البساط لان فی عمره ما اتته امه بقلیل من ذلک.

لذا بدت العجوز الکلام مع صدیقها و قالت امرت ولدی بقطع الشجره الیوم او الیوم الباکر تنقطع و ما من شی یبقی یمانعک .

قال لها صدیقها ابنک یمانعنی.

قالت العجوز بعد قطع الشجره اقطع راسه .

قال کفی بک و بعد ابنک ستصل نوبتی و تقطعین راسی.

فر صدیقها هاربا من العجوزه الشمطا بحیث ما التفت علیها بعد الی الابد.

الولد شاهد و سمع کل الکلام و تشکر من جاره ونزل وفتح الباب ورای امه جالسه علی البساط تحت الشجره.

قال لها یا اماه و ما هذا هل تنتظرین ضیف یاتی الینا؟

قالت له یا بنی انی نذرت نذر کل عام اجعل بساط تحت الشجره و ثوابه الی روح والدک المرحوم .

فکر الولد و وصل الی ان یشرد من العجوزه و یترکها وحدها.

لذا بدون ان تراه جمع ملابسه و کل ما یحتاج الیه و خرج من الدیره.

ذهب وذهب و ذهب الی ان وصل الی مدینه کبیره متطوره یحکمها ملک من الملوک الظالمه.

لذا لیس له نقود ولا یعرف ملجا له حتی یضیفه .

دخل فی مسجد و ابتدا بتنظیف نفسه و صلی و دعا ربه و قال یا رب فرج علی فرجا عاجلا.

بقی فی المسجد  وانطرح فی زاویة المسجد و نام.

فی وقت اذان الصباح نهض یصلی و راءشخصین واحد منهما لحیته طویله و یکنس بها المسجد والثانی طاوی له طویة خرق علی رجلیه .

سئلهم لماذا هکذا انتم.

قال ابو لحیه انا خادم هذا المسجد واستخدم لحیتی الی کنس المسجد بها لان المکنسه مکروهه کنسها فی المسجد.

قال ابو خام: انا طاوی الخرق علی رجلیه لان اغشی اسحق نمله و تموت .

فی قلبه قال به به هذان اکلف من امی.

لذا بقی معهم و سئلوه قال لهم انا غریب و ما اجد سکن فعلا باقی هنا لحد ما اجد سکن .

بقی شهرا واحد فلمسجد.

طلع یوم من الایام الولد الی السوق.

و سمع و شاف الاعلانات علی الجدر و مضمونها ان الخزانه المتعلقه الی الملک انسرقت  و علی کل مواطن اذا یرا احد غریب دخل المدینه سیعرفه الی الحرس.

فهم الولد بان یلزمونه حتما فدعا ربه ان یفرج علیه.

صار یوم الثانی اتوا الحراس الی المسجد و لزموا الولد وسحبوه الی دیوان الملک.

بعد ذلک دخل الملک و قال یا سارق این الخزینه؟

قال له الولد الخزینه عندی بشرط ان تعطینی الحکم علی المملکه ثلاثة ایام.

قالوا الوزراء لل ملک وافق فاذا ما طلّع الخزینه سوف نصلبه .

وافق الملک و شال التاج و وضعه علی راس الولد حتی یحکم ثلاثة ایام و یعرف این الخزینه.

لذا فی حین تسلمه الحکم اعطی دستور الی الحراس حتی یجلبوا العابدین الذی ساکنین فی المسجد.

ولکن الحراس امتنعوا لان للعابدین شعبیه فی البلاد .

قال لهم الولد اتونی بهم سریعا والا اسجنکم.

ذهبوا الحراس و سنسلوا العابدین و جروهم الی السجن.

جعل لهم الولد فی باب السجن فتحه حتی یستمع ما ذا یقولون.

جا الولد و معه الحاکم السابق و جلسوا امام الفتحه وانتظرا حتی یسمعون کلامهم .

فبدو بل لیامه و قال واحد منهم لل ثانی کیف افتهم الملک الخزینه عندنا.

قال الثانی ممکن شافنه فی لحظه دفن الخزینه فی مکان الفلانی.

لذا اکتشفت السرقه و دخلا علیهم الولد و الحاکم السابق وقالا لهم سمعنا ما قلتوه الملک یدری بنیة سوء شعبه .

قالا یا ملک ارحمنا الخزینه عندنا و السرقات الماضیه کذلک نرجعها بسرعه.

ذهبوا معا و اخرجوا الخزینه من تحت الارض و رجعوا السرقات الماضیه.

استعد الولد حتی یرجع الحکم الی الحاکم.

ولکن الحاکم قال ایها الولد کیف عرفت بان الخزینه عند العابدین؟

قال له الولد علمتنی امی.

قال کیف؟

قال له کذا و کذا وجر السالفه الی اخرها.

قال الملک ایها الشاب انت ذکی و تستاهل ان تبغی حاکم و انا وزیرک انت تقدر تحافظ علی البلاد و تسوقه الی الازدها و عن قریب ازوجک بنتی و مبروکه لک.

قال الولد شکرا علی ما هدالی ربی من برکات واحب ان اکون ولدا صالحا لک یا ملک. هاذا و خلیتهم واجیت.

هذه القصه رواها جعفر امحمد من والده من اجداده.

فی زمان القدیم لا یوجد مدارس دینیه فی کل مدینه و لذلک کانوا الطلاب طالبین العلم یذهبون الی بلدان اخری للحصول علی المراتب الدینیه.

فی احد القرء کان شاب اسمه احمد توفی اهله و تربی فی بیت عمه و عند ما وصل حد الزواج زوجه عمه ابنته و بنا له بیت فی جواره.

بعد سبعة ایام العرس اتت القافله التی تذهب الی النجف الاشرف لطلب العلوم الدینیه .

احمد له رغبه شدیده فی طلب العلم عند ما شاهد القافله قال لزوجته و کسب رضایتها حتی یذهب معهم.

جمع متاعه بصرّه و جعلها بعصا ء و اخذ مقدار من النقود  و ودع زوجته و حرک مع القافله مترجل.

عند ما وصل الی النجف اشترک فی طلب العلم تحت نظر المدرسین قراء کتب کثیره منها علم الاصول و علم الاخلاق و المنطق واللمعه الدمشقیه و..........

بغا فی طلب العلم اثنا عشر سنه بصورة مستمره ولا احد ارسل له رساله عن سلامت اهله و ممکن بعد المسیر و الخطرات الاخری مثل صعوبت تادروب و وجود الحیوانات الوحشیه مثل السباع والضباع فی المسیر.

بعد اتمام الدراسه تخرج احمد من الحوزه و کسب درجة الاجتهاد من النجف الاشرف فی حفل خاص ومراسم التودیع.

کسب احمد الدرجه العلمیه و جمع ملابسه و حرک الی اهله .

عند رجوعه وصل الی نهر کبیر (الدجله ام الفرات) و انتظر الشخص الذی یعبر یعطیه الاجازه حتی یرکب فی البلم .

ولکن المعبر مشغول.

تالم احمد بشده و قال للمعبر عبرنی دربی بعید.

ما التفت المعبر الی احمد و بقی ساکتاً.

حتی کمل کل من یرید عبوره و رجع الی احمد و قال :من این اتیت و الی این تذهب؟

قال احمد: قبل اثنی عشر سنه اتیت الی بلدکم لطلب العلم و هل حین راجع الی بیتی .

قال المعبر : ما هن الکتب الذی قراتها؟

قال احمد : فلان وفلان وفلان.

قال المعبر: درجتک ناقصه.

هل ترید اکملها لک ؟

قال احمد :ما هو نقصی؟

قال المعبر: بعد سنه تعمل معی و اعلمک علی نقصک.

تمشکل احمد بنقص دراسته فقال مع نفسه کملت اثنی عشر سنه فی الحوزه و اکمل الباقی عند المعبر حتی لا یوجد لی نقص فی درجة علمی.

وافق احمد بذالک /

رجع مع المعبر و اشتغل معه ساروح للغنم.

و کمل السنه .

و فی الیوم الاخر من السنه اتی المعبر و قال لاحمد کلت السنه وانته من هذه الساعه اذهب الی اهلک .

قال احمد و ما نقص درسی؟

قال المعبر : انت ناقص الصبر فقط.

استهزاء احمد بهذا الکلام و قال خدمتک سنه لاجل فهمت انا صبری قلیل.

قال المعبر بلی کل دقیقه تصیح عبرنی الناس تجلس من الصباح الی الظهر و ما تصیح مثلک.

علی ای حال رجع احمد الی بیته و وصل الی محاری بلدته نصف اللیل.

دق الجرس و ما فتحوا له الباب.

فکر بان یصعد من الجدار و یدخل بیته .

عند ما صعد فتح باب القرفه و راء زوجته نائمه و امامها شاب نائم.

تالم و اشتد و شک بزوجته و خرج الخنجر و اراد ان یقتلهما.

و فکر ثم قال انا عملت ساروح غنم سنه حتی علمت الصبر.

فانا اقفل الباب ثم اجلس و انتظر الجواب.

قفل الباب و جلس و فزت زوجته و رات زوجها جالس فرحت به و جلست امامه و قدمت له الماکولات.

ثم قامت و فززت ولدها و قالت یا ولدی هذا ابوک قد حضر .

الولد اتی الی ابیه و شبگ علیه و فکر احمد فی اذا کان لم یصبر لحد الان فامراة و ابنه قد قتلهم ولاکن ببرکة الصبر نجیت مرته و ابنه من الموت الحتمی.

نقل هذه الرساله عبد الامیر اخضیر الساری.

فی زمان القدیم الناس عایشه فی فقر واذا قل صعبت علیهم المعیشه یذهبون الی الاهوارلصید الاسماک .

کانت عائله تسکن هکذا فی جوار الاهوار  .

العایله متکونه من الاب والام والاولاد سبعه.

الاخوان فی العایله صار بینهم خلاف و ست اخوان تصدوا الی اخیهم و کل وکت یهینونه و یغلطون علیه.

الولد متدین و مودب و جمیل حتی فکر و قال لاخوته اما ان تحترمونی و اما ان اذهب الی این ما ارید و ابعد عنکم الی الابد و اما ان اقتلکم و اقتل نفسی.

لهذا قرر ان یبتعد عنهم و یذهب بعیدا عنهم و یعیش عیشه حره.

جمع مایحتاج و بضاعه من الطعام و سار لیلا متجها الی بلد غیر بلده.

ذهب لیل ونهار و لیله ثانیه تعب و جاع فقال استراح ساعه واکل واشرب ثم احرک.

لاکن هذا الولد الجمیل عنده عاده وحده ما یاکل الی واحد یقابله حتی یستلذ بل اکل لهذا طلب من ربه ان یری احد و یدعیه یاکل معه.

بعد استراحته و صلی و دنی القربه المشحونه بل ما وصرة الاکل فرشها و جعل یلف الخبز حتی یاکله واذا حضر شاب امامه و جلس معه علی المایده .

بحین راه الشاب تعجب و قال له من انت یا شاب ؟

قال له انا ملک  بعثنی ربی حتی اکل معاک حسب دعوتک.

قال اهلا بک وسهلا.

اکلا من الاکل و سئل الولد الشاب.

قال له ممکن تقول لی متی انا اموت .

قال الشاب انا ما اقدر اقول لک متی تموت ولکن اقدر اقول لک فی این بلد تموت.

قال الولد لل ملک کفی قل لی فی ای بلد اموت.

قال له تموت فی مسقط راسک امام اهلک واخوتک وعمامک.

قال له طیب لا ارجع علیهم الی الابد.

حتی لا اموت .

جمع الطعام و غسل ایدیه و نظر خلفه الی الشاب ما وجده صح نظره بان الشاب ملک من الملوک الرحمانیه.

لذا حرک و مشه لیالی وایام وصل الی بلد لم یعرفه و رای خیمه فی اطراف المدینه فنوا علیها.

فخرج له شیبه و حیا به و ضیفه واسکنه معه حتی صار کابنه و علم قصته و اعطاه بنته کزوجه له و یعمل مع الشیبه فی الزراعه و السراحه و نساء کل جریان اهله.

مرت السنین بطی علی اهله وصارت امه تنوح علیه لیل مع نهار التفتت القبیله علیهم و صروا علی اهله ان یدورون علیه حی او میت لذا استخدموا مخبرین حتی یطیحون به.

بعد چم عام وصل الخبر لاهله بان ابنکم فی فلان بلد عند فلان شخص و کبیر الطایفه الفلانیه.

اتوا بکل مشایخهم و وصلوا محاری الطایفه وارسلو مخبر لل شیخ علی رجوع او کسب رضایت ابنهم.

سمع الشیخ وحضر الولد و قال له ان اهلک اتوا الیک حتی ترضی معهم وتزیل کل الکراهیه بینک وبینهم.

الولد ذکر کلام الملک الذی قال له انت تموت عند اهلک رفض الرجوع الیهم.

لذا صر علیه الشیخ والمشایخ حتی قبل یرجع معهم لمدة معینه والشیخ معه یرجع.

حین وصوله الی بیوت اهله اتا الیه عمه بعد العزائم و الفرح وقال له یا ابن اخی اعطیتک بنتی هدیه زوجة لک .

بعد اصرار الشیخ وافق بل زواج مع بنت عمه.

عمه شیخ العشیره و انتشر الفرح و الطبل و الغنا ء و زفوا العریسین ای دارهما.

بعد اتمام المراسم و دخول العریس الی زوجته الذی ما شایفهه طول عمره .

سلم علیها فردت علیه السلام و جلس امامها علی الفراش.

و فی هذا الحین حضر الملک الذی ظهر له فی الصحرا و تناول معه الطعام.

و جلس امامهما ولکن فقط الولد یراه.

فقال الولد الی الملک :ماذا ترید؟

قال الملک ارید اخذ الامانه رسلنی ربی علیها.

قال الولد : اقسم علیک بالله والرسول و...........ان تعفوا عنب هذه الیله.

قال له ابدا ما قدر اتخلف امر الرب.

قال له اعطینی فرصه عشر دقایق حتی اتوادع مع اهلی و اخوتی.

قال الملک ابدا اخذ روحک فی هذه الحظه.

قال الولد اسئلک بل الملح الذی اکلته معی اعطینی فرصه.

قال الملک استخیر ربی و اعطیک الجواب.

الملک استخار ربه  و قال لل ولد ربک یقول احتراما لل ملح اعطیه کما یرید من العمر .

فرح الولد و شکر ربه و تزوج بنت عمه و اخذها معه و رجع الی بیت زوجته الاولی و سکنوا و عاشوا بعد وفات الشیخ وصل الولد ای نیابته و عمر مضیف عمه و بقی شیخا الی الممات.

وانا رجعت الیکم و رویت کما شفت وسمعت.

من عبدالله امحمد الجابر الحسان

   فی زمان عهد الامام الکاظم (ع) اشتهر الامام بکاظم الغیظ    تلقب  بالکاظم

کان یهودیا ساکن فی المدینه و عندما سمع الامام الکاظم یکظم الغیظ فقرر ملاقات الامام و یوذی الامام حتی یخل فی شهرته.

عندما ذهب الی المدینه و سئل عن بیت الامام  و هو راکب حصانه اجابوه الناس و دلوه علی بیته.

فی هذا الحین کان الامام ذاهب الی العمل و عند خروجه من البیت صادف الیهودی وسلم علیه فرد علیه السلام.

فقال الیهودی: اسئل علی بیت الامام الکاظم.

قال الامام: تفضل انا امامک.

قال الیهودی: لا حاجه لی بل دخول لی عندک سئوال .

قال الامام : تفضل.

بدا الیهودی یسئل عن التوحید وطرق اثبات الخالق و الامام یجیب علیه .

فی هذا الحین رفع الیهودی الحربه(الرمح) و جعلها علی کف رجا الامام و بدا یضغط علیها و هو یستمع لجواب الامام.

دخل طرف الحربایه فی وسط کف الامام و نبتت فی الارض و بدا الدم یتفور من اطرافها.

رای الامام الدم یخرج من جرح الحربایه .

فقال الامام الکاظم لل یهودی: ارفع ثوبک لا یتلوث من الدماء.

تعجب الیهودی و قال والله انت امام و کاظم الغیض واعتذر منک علی ما فعلت و اذا تعطینی اجازه من هذه الحظه استسلم علی یدک والله شاهد.

فستسلم الیهودی و صار من احسن احباء اهل البیت.

فی زمان القدیم لا تاجد فرص لل عمل بحیث الناس تعمل فی الزراعه و رعایة الاحشام.

کان راعی غنم یرعی الاحشام فی طول حیاته کل فتره یذهب الی صاحب احشام و یسرح باحشامه و فی المقابل یسکن عنده و یاکل و یشرب فی حسابه.

لذا اتی الراعی الی صاحب احشام وسئله بحیث اذا یرغب براعی یرعی احشامه فوافق صاحب الغنم.

وشرط معه اذا کملت سنه اعطیک نعجه حقک و استفاد من خمس نعجات اذا اردت الحلیب او البن و تسکن فی الکوخ الفلانی و...

وافق الراعی و سرح بل اغنام

عند ذلک فی رجوعه من السرح یحلب النعجات الخمسه و یروب الحلیب و یخضه و یطلع زبده منه و یجعله فی کوز.

حتی بعد اشهر انترس الکوز وعلقه فی اعلی الکوخ.

الکوخ مکون من ثلاث عصی متصلات من فوق یشدونهن بحبل و من تحت مفروقات و یلقون فوقهن باریه او حصیر مصنوع من قصب .

فی یوما من الایام رجع الراعی من السرح و کان تعبان و عجزان و عصاه بیده جلس فی الکوخ تحت الکوز.

ثم ذهب بل تفکیر و قال :

نعم انا فعلا راعی و جمعت الزبد و عندی منه کوزه و بعد سنه سیکونا عشر کوزات ابیع الزبد و اشتری نعاج مع نعجتی الذی یعطوها لی فیصیرن ثلاث نعجات بعد کم سنه یصیرن یولدن و ابیع الزبد و سهمی یصیرن عشرین نعجه بهد کم سنه تصیر عندی میات النعاج ثم اخرج من السراحه و اجلب لی ساروح غنم یسرح بنعاجی.

ثم اصیر ثری و اجالس الاثریا واتزوج بزوجه جمیله تلبس الحریر فقط و انجب منها اطفال و ارتبهم تربیه حسنه و ارسلهم الی المدرسه.

ثم فکر و قال لا لا ارسلهم الی المدرسه بل استخدم لهم مدرس خصوصی یدرسهو فی بیتی .

و یعلمهم الکتابه والقراءة .

واذا ما حضروا الدرس ماذا یفعل بهم المعلم ؟

هل یضربهم .لا باس المعلم یودب لاجل التفهیم.

بعد لحظه فکر و قال انا لا اتحمل ان المعلم یضرب اولادی.

فاذا ضربهم سوف اضربه بهذا العصا هکذا.

عند ما حرک العصا صدمت الکوز و انکصر الکوز و خر الزبد علی راسه و ضاع امله .

قال ماردت الغنی و انا لیس مغتنی من نفسی.

رواها حسین خلف الساری منقوله من اصلابه

     فی زمن القدیم و فی قبل مجی الاسلام و رسوله (ص) کان الانسان لیس له قیمه عند اهله بل اخص کبار السن ، کل عاده عندما یکبر اب او ام فی اسره وحتی یرتاحون منه اذا ما اخذ الرب الامانه یذبونه فی الصحاری حتی تاکله الذیاب و او یموت من الحر اوالبرداوالجوع.

هکذا تدور رسوم الناس القدماء.

کان فی اسره اب وام وطفل ولهم جد معهم.

    کان الجد اخر ابو بل قریه الذی رحم به ابنه حتی یستهتر تماما ثم یلقونه فی الصحاری.

    اتت امراة الولد و قالت لزوجها انا تعبت من تهیة امکانات والدک و عجزت عن تحضیر اکله و شربه و تبدیل ملابسه اما ان تترک العمل و تباریه واما ان تلقیه فی الصحرا واما ان تطلقنی.

فکر الولد کثیر و قال لابیه ماذا اصنع.

قال الجد یا ولدی خذنی الی الصحراء و اترکنی حتی ان اموت.

قال الابن لا اقدر علی ترکک فی الصحرا.

قال الجد ولکن احسن مما تطلق زوجتک.

لذا قرروا ان یذهب بالجد الصباح الباکر ویلقیه فی المحاری.

    بعد ما جهز نفسه الابن ورکب الحصان و اخذ ابیه فی سله و جعلها خلفه بکاء طفله وقال یا ابی انا اذهب معک و مع جدی .

قال الابن لولده یا ابتی انا سوف ارجع سریعا.

قال الطفل لاباس و انا معک.

قالت زوجته خذ طفلک معاک خل یری الصحرا.

حرکوا الی الصحرا الولد والجد والطفل راکبین علی الحصان.

ثم بعذ ذهاب نصف نهار وجدوا رملیه و فیها شی کمثل الکهف .

    وقّف الحصان واسترجل منه و انزل السله الذی فیها ابیه و جعل السله والذی فیها الجد فی الکهف و اخذ امامه الماء و الطعام.

     و توادعوا الولد والجد و حرک الولد حتی یرکب الحصان ویرجع الی البیت.

بکا الطفل و قال لابیه لماذا ترکت جدی هنا؟

  قال ابیه لان جدک لیس فیه فایده و مترادی الی الموت و کرهته امک .

قال الطفل یا ابی اما ان ترجع جدی الی البیت و اما ان تجیب السله منه.

قال ابیه : ولماذا ترید بل سله .

  قال ناخذها معنا و احتفظ انا بها حتی متی ما کبرت اجعلک فیها و القیک فی الصحراء.

فکر الولد بجواب الطفل .

   الاب ذهب الی طفله و باسه وشمه وارتاح به ورجعا سویا و ضما الجد علی سدرهما و رجعا معه الی البیت و احترموه الی ان وصل اخر عمره والتهمته الارض.

  الولد عمل عمل لیس لطاعت الله ولکن خوفا من العاقبته حتی لا تتکرر به مثل ما عمل.

هاذا ویقولون اعمل تلگی. رویت هذه القصه من امحمد الجابر الحسان

فی یوما من الایام فی مدینة تسکن اسره متکونه من الابوین واثنان من اولادهما یعیشان فی هذه المدینه .

مرت الایام و الاخوین بعد العمل یخرجا کل  فی شاکلته .

الکبیر وقت الاستراحه یذهب مع اصدقائه لل ملاهی و الحفلات و شرب الخمر و لل اسواق و ....

والصغیر بهدایة من الله ساکن فی المسجد ینضف و یصلی و یقراء القران و...

مرت ایام کثیره کل واحد منهما ما یترک سبیله .

اتی الاخ الکبیر الی اخیه العابد وقال له یا اخی لمتی وانت جالس فی المسجد تعال معی وتعرف علی الشباب و منهم اولاد الملوک و... فی الایام القادمه حفل زفاف ابن الملک و لحیث لا یوجد مکان وسیع فی المدینه و یفرشون السجاد فی الصحرا و تجتمع کل المطربین و الرقاصات والشراب و تناول انواع الطعام کف یا اخی لم تجد کذا فی المسجد تعال معی.

اجابه الاخ الصغیر فقال له کلا تعال معی فی الایام القادمه ستکون ندوه شعریه یشترک بها کل شعراء المسلمین و سیکون هناک دعوه وتناول الحلویات من قبلها صلاة الجماعه و قرائة الدعا و.....ارجو ان تحضر معی و کف عن المسکرات و المحرمات.

لا اطاع واحد الثانی و کل واحد منهم ذهب بمن یرضاه.

مرت الایام ووصل  ذلک الیوم غسلا ولبسا احسن ثیابهما و ذهب کل واحد منهما علی طریقه.

الاخ الصغیر بعد تعدیل نفسه و .....ذهب متبسماً الی المسجد ولکن فی لحظة دخوله الی المسجد و تحت سقف الباب نزلت علیه طابوقه(صخرة) من الاعلی و اصابتة فی راسه وطاح مغشی علیه بعد ما حضرت الناس و عرفوه و حملوه الی بیت اهله و بقیت الام والاب یتصارخان علی سلامت ابنهما و حملوه الی الطبیب و ضمدوه و.....

الاخ الکبیر ذهب فرحان و مسرور و یغنی فی الطریق و....قضی امسیه رایعه فی عرس زفاف ابن الملک وشاهد الجمع الحاضر فی الحفل و الغناء والرقص و الشراب و........وبقی حتی الساعة الثانیة لیلاً وبعد رجوع الناس من الحفله رجع سکران و فرحان و یغنی باطوار مختلفه و الطریق مظلم .

فی حال سیره فی الطریق عثر بکومه من التراب امام رجلیه وفی عثرته سمع صوت نقود.

عندما جلس و نظر الی الکومه وجد کیس فیه حفنه من النقود المصکوکه ذهبا

فرح اکثر و قام بعدهن وجدهن میّت لیره ذهب جعلهن فی کیسهن و دخلهن فی جیبه و اتی اهله متسرعا.

وکان یغنی بصوت عالی و دق باب بیت اهله خرجوا و شاهدوا ابنهم سکران و الطرب زایل علیه دخلوه واجلسوه حتی کسب راحته.

عند ئذ الاخ الکبیر شاهد اخیه مضمد و سئل ماذا حدث لاخی.

قالوا له سقطت علیه صخره من المسجد و طاح مغشی علیه الی الاخر....

قال لهم هذا جزاه انا قلت له المسجد یدمرک فاذا کان معی فالان له نصف ماوجدته من الذهب .

قالوا له این وجدت الذهب .

قال لهم فی حین رجوعی الا البیت عثرث بهِ.

و اخرج الکیس و فتح بابه واراهم الیرات الذهبیات .

حزن الاخ العابد کثیراً.

قال الاخ العابد الی اخیه تذهب معی الی حاکم الشرع او للحکیم اذا فهمنی بدلیل او برهان لتنکیلی فانا ابقی فی عبادتی واذا لا فانا اذهب معک این ما ترید.

قبلا الاخ الکبیر و وضعوا موعدا للذهاب حتی یحکم بقضیتهم.

وصل الوقت و خرجا الاخوین و وصلا ال الحکیم حتی یفرض بینهم.

بعد دخولهم و اتیحت لهم الفرصه بدئو بل الی جرا علیهم.

سمع الحاکم او القاضی علی قصتهما.

ما وجد لهما حل یقنعهما.

فقال لهما اذهبا الی شخص یقال له الامام الصادق(ع)

اخذوا العنوان و ذهبا الاخوین الی بیت الامام(ع)

طلبا اذن الدخول فدخلا و جلسا و رحب بهم الامام.

فسال منهما .

قالا کذا و کذا.

نظر الامام الی السماء وبعد لحظه قال هکذا افتی بینکم.

قال للصغیر انت فی یوم حضورک فی المسجد کان آخر یوم لک فی الحیاة ولکن عند دخولک واستمرارک فی عبادتک بدل الله سبحانه و تعالی موتک بضربة حجر حتی تعیش اکثر فاذا کنت ذاهب مع اخیک الی الطرب فانت الان تحت التراب.

و اما انت الاخ الکبیر کان ذالک الیوم الله سبحانه مقدر علیک ان تکون ملکاً فانت اذا کنت ترکت الملاهی و اتیت مع اخیک الی المسجد فالان انت ملک وطیر الملوکیة علی راسک ولکن ترکت المسجد وذهبت الی الملاهی بدلت الملوکیة بکیلو ذهب بس.

وهذا ما افتی بینکم وافعلا بما فبلتم من نصایحی.

تشکرا الاخوین من الامام وخرجا و بعد ما غسل عن بصیرت قلبهما الغش ذهبا معا الی المسجد و کانا من احسن العابدین الی النهایه  و ترکتهم عابدین و رجعت.

نقلت هذه القصه من سید قاسم السید شبر الموسوی رحمه ا...

فی زمان القدیم  الناس اذا عندهم مساثل مثل الارث یذهبون الا حاکم الشرع و یفتی علیهم .

فی تلک الزمان کانت اسره متکونه من ثلاثة ااولاد و اب.

وعندهم املاک و احشام و مال کثیر .

تمرض الاب  بقی فی السریر بحیث لا یقدر النهوض من مکانه .

و نادا اولاده بان المنیة قد اتت الیه بانه یوم بعد یوم یضعف اکثر.

قال لهم یا اولادی بعد مماتی و دفنی و فاتحتی جمعوا ما یبغا لکم من الاموال بحیث اثنان منکم لهم حصة الارث و واحد منکم ابن حرام لا یستحق الارث من اموالی.

مرت ایام و توفی الاب و دفنوه و خلصوا کل ما وصاهم به.

ثم اتی الاخ الکبیر و جمع اخوته و قال لهم یجب ان نعمل کما قال ابینا علی تقسیم الاموال.

قالا له اخوته و ماذا نفعل؟

قال لهم نذهب الی حاکم الشرع و نشرح له القضیه.

قبلوا کلهم و قرروا الذهاب الی حل المشکله.

وصل یوم الموعود و زینوا انفسهم و لبسوا ثیابهم الجمیله و حرکو نحو الحاکم.

فی ذلک الزمان الطرق ترابیه و الناس تمشی برجل حافیه .

ساروا علی الطریق و یتفکرون من هو منهم ابن الحرام .

کل واحد منهم یقول بس لا انا.

نظر الاخ الکبیر: الی الطریق و قال قد مر علی هذا الطریق امره .

قال الاخ الاوسط : و الامره مغتاضه.

قال الاخ الصغیر: الامراة حامله علی کتفها طفل.

و هم سایرین فی الطریق اتا لهم رجل راکب حصان .

و سئل منهم ما رایتوا فی الطریق؟

قال الکبیر: راینا امراة.

قال الاوسط: و هی مغتاضه.

قال الصغیر: تحمل علی کتفها طفل.

قال الرجل نعم صحیح و لاکن این هی؟

قالوا له ماندری ؟

قال الرجل ارید زوجتی منکم.

قالوا له تعال معنا الی حاکم الشرع واذا ثبت حقک عندنا نعطیک ایاها.

و اتی معهم فی الطریق یمشی.

فی نهایة الطریق.

 قال الکبیر: ذاهب من هنا جمل.

قال الاوسط: محمل بصماط الایمن منه حامل دبس و الایسر زبد.

قال الصغیر : عینه الیسرا عمیاء

و مشوا مشوار حتی اتاهم رجل وسلم علیهم.

و قال : یا اولا ما رایتوا ؟

قال الکبیر: راینا جمل.

قال الاوسط: حامل صفحة الیمنا دبس والیسرا زبد.

قال الصغیر: عینه الیسرا عمیاء .

فقال الرجل: نعم و این هو؟

قالوا: لانعلم.

قال لهم: ارید جملی منکم.

قالوا له تعال معنا الی حاکم الشرع و نعطیک جملک.

وصلوا الی حاکم الشرع و الناس مجتمعه هناک.

حتی وصلت نوبتهم فی وقت الاذان و بعد الغداء

صلوا وجلسوا مع الحاضرین و الحاکم علی مائدة الطعام.

قال الکبیر: للجمع لا تاکلوا هذا الطعام لان لحمه المطبوخ لحم کلب.

قال الاوسط: المراةالذی طابخه هذا الطعام علیها حرمان الصلاة.

قال الصغیر: لا تاکلو من طعام الحاکم لانه ابن حرام.

تعجبت الناس علیهم و تالم الحاکم و قال لهم .

انتم من این اتیتونی؟

و ماذا تریدون؟

قالوا له عندنا قصه طویله و صعبه لا نعرف منهو الذی لایستحق الارث.

قال الحاکم و ما هولاء معکم.

قالوا للحاکم اسئلهم.

سئل صاحب المراة المغتاضه و قال یا حاکم اعطونی دلیل کامل بان امرتی نعدهم.

قال للکبیر این فهمت المتعدیه من هنا امراة.

قال : فی المشی المراة تجر فی اطراف اصابع رجلها علی الارض و مکان القدم فهمت الامرة متعدیه من هنا.

قال الحاکم: صح کلامک.

وسئل الاوسط: و قال له من این فهمت مغتاضه.

قال : کل خمسین مترا یلتفت اثر القدم فهمت بان الامراة مغتاضه و تنظر حتی یاتی لها احد ویرجعها .

قال له الحاکم: صح کلامک.

قال للصغیر: این فهمت بان معها طفل؟

قال الصغیر کل خمس میة متر توقف المراة و تجلس طفلها فی الارض حتی تستراح و رایت اثر قدم الطفل فی جانب الطریق.

قال له الحامم :صدقت.

ثم امر الحاکم الرجل ابو المره بان یذهب و یدور امراته وهم بریین منها.

بعد ذلک سئل الرجل ابو جمل و وضح القضیه للحاکم.

قال الحاکم لل کبیر کیف فهمت بان الجمل ماشی من هنا؟

قال الکبیر: رایت اثر جدمه علی الارض ای الطریق.

قال الحاکم للاوسط کیف فهمت الجمل محمل من دبس و زبد؟

قال للحاکم طرف الدبس ملتم علیه ذباب علی النقط الطایحه من الحمل و الطرف الثانی ملتم علی النقط نمل فهمت الذباب یحب الحلاه و النمل یحب الزبد.

قال الحاکم للصغیر کیف فهمت الجمل عینه الیمنی عوراء.

قال للحاکم الجمل فی طریقه هامش علف بس من الیسرا و فهمت الیمنا عوراء.

قال الحاکم لبو جمل اذهب و دور جملک ماهو عندهم.

ولاکن الحاکم فهم بانهم اذکیا و کل شی الذی یقولون فیه له صحه .

امر الحاکم ذباح الغنم و الساروح و قال لهم من این جبتوا هذه الذبیحه؟

قال الساروح من الغنم .

قال الحاکم من ام هذا الشات؟

قال له یا سیدی فی صغره و ماتت امه و رضع من ثدی الکلبه الذی مع الغنم.

قال الحاکم الی الکبیر من این فهمت بان الحم لحم کلب.

قال الکبیر : لحم الکلب خفیف و یطفح علی سطح المرق.

تعجب الحاکم فهمه.

قال الحاکم لل ساروح اذهب و اذبح ثلاثة نعاج و اشو لحومهم شوی للغداء  سریع .

قال الحاکم للاوسط: کیف فهمت بان الطابخ الوجبه کان علیه حرمان الصلاة.

قال : اسئل الطباخ.

حضر الحاکم زوجته و قال لها من طبخ الطعام .

قالت له انه.

قال لها انتی نظیفه.

قالت له لا یا سیدی فی الصباح اتتنی العاده.

ثم قال للاوسط کیف فهمت.

قال فهمت من طبخها و عدم تحمیر البصل و

لان عندها وجع والم و کملت الوجبه بدون ترتیب فقط لل خلاص.

قال له صدقت.

ثم قال للصغیر کیف فهمت الحاکم ابن حرام.

قال له اسئل امک.

الحاکم حضر امه ثم بدا معها بل کلام و قال لها لا تکذبی احکی معی بل صحیح.

لان کل ما قالوا لی هولا الاخوه کان صحیح.

من ابی؟

قالت له ابوک فلان الحاکم.

قال الحاکم للخدم حضروا جدر کبیر و اترسوه ماء واشعلوا النار تحته و اجعلوها فی الجدر حتی تتکلم  بل حقیقه.

فعلوا بما امرهم بعد ما احتر الماء .

قالت له امه اخرجنی یا حاکم حتی اقول الصدق.

قال لهم اخرجوها.

بعد ذالک کشفت الحقیقه بان فی زمان سفر ابیه اختلطت مع العبد و الحاکم ابن العبد الذی یعمل فی بیتهم.

قال الحاکم : وماذا تریدون منی؟

قالوا: من هو لا یستطیع الاستفاده من الارث منا الثلاث؟

قال الحاکم الاکبر و الاوسط مستحقین سهم الارث ولکن الصغیر بسبب معرفته لی بان انا ابن حرام هو هم ابن حرام و ماله من سهم .

وارادو یخرجوا الی البیت ولکن الحاکم بنا لهم قصور جنبه لان هو لایقدر علی حل مشاکل الناس لحیث افتهموا فیه ابن حرام وبقیت حل المشاکل لهولا الاخوه الی الابد. ودمتم سالمین.

نقلت هذه القصه من  جاسم ابن امحمد الجابر  من حسان.

1)  شنهی المادره ابدنیا ولا دین .

2) اوشنهی البل سنه تولد ولادین.

3) او شنهی الا اله رجل و لا دین .

4) او شنهی الی زهه برض الوطیه.

5)  اکبر کبتره لا    تکرک تبیض دجاجه لا    اله اربع رجلین حماره لا .

6) چلب الضبح فی جوة النیرانی   لاگته چلبه سوده امخالفه النیبانی خذت حگهه امنل سبع او کلمن یکضهه جوعانی.

7) یحمل مراکب حدید و ابره ما یشیل.

8) اربعه مترابعین    ابفرد ثوب گابعین.

9) طاسه ابطن طاسه او بل بحر رکاسه.

10)                  اتطیر مع الطیور   تجلس مع الشیوخ    و تاکل مع السباع.

11)                  طیر الطار   و شگ ابحار   لاله ریش و لاله منقار.

12)                  اخضر فی المزرعه  و اسود فی الاسواق   و احمر فی البیت.

13)                  اسود اسود مثل الجیر    یطفر طفرات الخنزیر.

14)                  من هی تبوسها و تدوسها و تندم علی فلوسها.

15)                  من هو تقطع راسه و تبکی علیه.

16)                  من هی تمشی و تطم اثرها.

17)                  یل شاتل العودین خضر فرد عود لا ینشرا و ینباع و لا منه موجود.

18)                  نائمه و خمسه ابگفاها.

19)                  اکبر عدو واحسن صدیق.

20)                  جاعد ابدکانه او یعلس ابمصرانه.

21)                  این ما تذهب یذهب معاک.

22)                  مطرگنه یلملبس لا یحوس ولا یتنفس.

23)                  لاهو طیر ولا هو فرس تبتاع       لا شفته ابسماء ولا شفته ابگاع        یطیر او یمشی او لو تعب ما جاع    او لا یشرب الماء او یمشی ابساع.

24)                  یسقط من الجبل ما ینکصر واذا تلقیه فی الماء یموت.

25)                  یاکل و ما یشبع واذا شرب یموت.

26)                  یخرج من الماء واذا رجع الیه یموت.

27)                  خضرا ء خضراء من ابعید    مصکاکهه من الله   و مفتاحها حدید   متروسه عرب و عبید.

28)                  لابسه ثوب الملیح   او فرخهه ابطنها ایصیح    سئلیتهه اعطتنی الصحیح.

29)                  اربعین ابفرد دار و الیخرج یشتعل نار.

30)                  اربعه مترابعین  وابدربهم سایرین    اثنین متقدمین   واثنین متاخرین .

31)                  حیوان لیس له ام من صنفه.

32)                  امک بل گبر او گصایبهه خضر.

33)                  سود سود بل براری اگعود    لا یشربن مای ولا یگطعن عود.

34)                  اصفاحهه دوا وافروخهه سوه    اتحب الصفن او تکره الهوا.

35)                  حرامیت الزیناهم اوبل دار دشیناهم الدار طلعت من الرواشین والحرامیه کضیناهم.

36)                  اجو ثلاثین او ظافوا کل بیت ثلاثین او خرجو ثلاثین.

37)                  اثنین من الخوص وسته من الصوف او واحد من الزور یتکلمون بل عداله وایکرهون الغرور.

38)                  خمستهن شالن کاره امن المزلگ لل حداره .

39)                  بین السماء اوبین الارض یمشی طول ما یمشی عرض.

40)                  اثنین کاضینهه او ثلاث ناظرینهه.

41)                  یعبر الشط او ذیله یابس.

42)                  ارض براضیه مزروف من عرضه اتصفجله یگضی قرضه.

43)                  دایر مدور لل نخل جانینه.

44)                  ثلاث عبروا جسر واحد شاف وعبر او الثانی شاف وما عبر والثالث لا شاف ولا عبر کیف؟

45)                  عبر ثلاث الشط فی بلم بحیث اذا بقی واحد مع الثانی یاکله.(طلی،علف،ذیب)

جواب الحزازیر و الالغاز

1) الجاهل(الطفل)

2) السدره

3) الحیه

4) المای

5) الرگه

6) القطعه الحدیدیه عند الحداد

7) الماء

8) ثدایا الحیوانات

9) الرگه

10)                الذبابه(الذبانه)

11)                الجراده

12)                الشای الیابس

13)                البرغوث

14)                السیگاره

15)                البصل

16)                الابره

17)                یقولون الاکثریه ثدی حضرت مریم (ع) ام عیسی النبی فی حین رضاعه فرد ثدی در الیها.

18)                المطاله(یعملونها من فضولات الاحشام )

19)                الزوجه

20)                الفانوص

21)                الخیال

22)                المیت

23)                البراق الذی حمل النبی(ص) الی المعراج

24)                الورقه

25)                النار

26)                الثلج

27)                الرجیه

28)                الساعه

29)                الشخاطه

30)                اطارات السیاره

31)                البغل

32)                النخله

33)                الصهاوی

34)                الشخاط

35)                السلیه

36)                شهر رمضان

37)                میزان القدیم

38)                الاصابع الید

39)                البلم

40)                الجگاره

41)                البلم

42)                تنور طین

43)                منخل

44)                امراه  حامل و طفل شایلته

45)                اول الطلی یرجع یاخذ العلف ویرجع الطلی معاه ینزله ویرکب الذیب و یرجع یاخد الطلی .

اتقدم بجزیل الشکر و الامتنان الی کل اهل القری الذی ساهموا بحفاظه

الوطن  الغالی من ایادی   الاستعمار البریطانی و ابوس   ایدیهم   علی

ضیافتهم و حسن اخلاقهم  واشکر من ساعدنی بنظر لکتابتة هذا الکتاب

بل اخص اخوانی جعفر و   عبد الله   اولادی مهدی و علی و محمد و

موسی  و احمد و کل اصدقائی الذّی شوقونی الی انتشار  الکتاب  الی

عاشقین    القصص     و الحزورات     و اقول لهم انشاء ا... بعد

نهایة  هذا  الکتاب  سوف   أبدأ   بکتابٍ   آخر   حول اهل البیت انشا الله .

اهداء

اهدی هذا الکتاب الی والدی نور عینی  والی کل اهل قریتی الاعزاء

و کل من ساهم فی نشر و کتابت هذا الکتاب بما فیه من قصص و

حزورات    و اشکر    اخوتی  و    اولادی     علی    مساعدتهم

لی طوال المدّه الذّی    جمّعتهُ و  کتبتهُ و لکم  الف  شکر و  تحیه.

اخیکم جاسم امحمد الجبیره حسانی

مولدک یبن   الحسن عیدت  کل المسلمین

اشموع تدوی کل بلدنه هذا یوم المومنین

هذا یومک والظلم بل  عالم اشتد   الحکم

گوم وانهض ثوره ضد ایاد و اتفلش  الظلم

اسم جدک یرتفع بل کون یتمرکز علم

والحکام الدین تبغی ترسم لهل الکلام

سیدی نتذکر  ایام المضیه  الاسفه

نهضت امتنه ابشهامه علی الشاه الا لفه

انکصرن اگرونه او بقاءمالوم مختوم الخفه

رفت اجنودک علمعم علی روس الکافرین

مولدک یبن الحسن  عیدت   کل المسلمین

ابیوم میلادک  یسید نرجو  اتطیع الطلب

سایرین ابنهج جدک ما نوافق لل ضرب

اسیوف مرفوعه او نباشر امر النه ابهل گرب

او علی الکفار انتحاشم اجنودک انصار الحسین

مولدک یبن الحسن عیدت کل المسلمین

در انته او نبینه  بشر اهل الخیر

یا امت محمد  انتظری   التقدیر

من نسل الحسن مولود عدنه ایصیر

یتحاشم علی    الکفار   و  ایصدها

یتحاشم علی الکفار من کل صوب

یعلمهم عمل کل هل ظلم مگلوب

ما تبغالهم چاره لکون اتوب

احاه یبن الحسن چا وین موعدها

الامل نتصل هل ثوره او نمحی کل صنم موجود

بامرک یا امام الدین ما نخلف امر موعود

نبی الاسلام واعدنا غرب او شرق تتخاطف روایا السود

ابقیادةسیدی المهدی اقص.ر الکفر نمردها

نمردها او نرید الثار یوم الذبحوا العطشان

بل کوفه عشر تیام ابدمهم صبغوا المیدان

الیوم الیوم واجهنه الفرار امنین یا فرسان

او خل اسیوفنا تضرب او تخدع روس اعادیها

یوم اخمستعش شعبان ولادت قاید الاسلام

من امر اله الکون محفوظ البصر ضرغام

غاب المهدی الموعود ینطر رایت الاسلام

اذا تنکس یرفعها رجل شیمه او رجل غیره

یقائم ارد اسولفلک عن الجور السده بینه

الرواح انملت من الضیم زلازل مطرت اعلینه

مدنه اتهدمت بحروب الامریکی الیعادینه

محد شد عزمنه او گال الکوفه وین امانیها

انظر علی احوال الناس بل تعذیب

ما تگدر تناظر شاب بیهه او شیب

وین الواعد اهل الخیر یبن الطیب

یبن غیره او حمیه اشلون تعذرها

یبن نرجس فرحنه ابیوم مولودک

انتحاشم با شوارع ننتظر جودک

الظالم یکتب او ینشر علی اجدودک

لیش او های ما تنهض تکسرها

تکصرها او تکودها حطب لل نار

تراویهم عملهم تطلب النه الثار

نظل اموسدین الموت لیس العار

لشایش تشهد النه الگاع نزهرها

یوم المعلم

الوجوه ابتشرت ابیومک الورود اتحاشم الفلاح

معلم یرتسم بسمک دموع الحب کذا التمساح

حق انته او تدیر العین وتحیی آثار موکبنه

شبه جدنه النبی الطاهر تسیر او تهدی مرکبنه

سجیت اورود بستان الفلاحه او زهرت امتنه

الشجاعه تنطبع بل دین یل امنور مسیرتنه

الک کاس الکلام انته او خسر مکن عاندک ملاح

***

خسر بل دنیه ظل ایحوم  ما یندل طریجه وین

سهران ابدروب  الغیر   یتاسف عجب بعدین

اشلون انساک یا استاد و انته الی ضوا بل عین

ما یلتم تگلی  اشلون ابیا  چاره المای الفاح

یوم اثنا  عشر یومک یضل مرسوم بل تاریخ

کل    تلمیذ یتذکر   علوم  الدین  و المریخ

انته سبب زهرتنه او ثقافتنه من التصریخ

الک تنعجد گعدتنه و الک نفدیلک الارواح

الروح التنفدی لجلک عساها تنعد او تزداد

تمحی الامی والخاطی تدیره ابدرب ما ینگاد

یا شمعه اشلون انساک هذا یومک الی عاد

تعلمنه جلوس اویامک یا در او گمر نوار

الک میحان ساح اعلی الارض واتهدر الافلاک

روحی انطبعت ابفیک ییابه اشلون انه انساک

ابونه انته و تعلمنه اشلون انعیش ضد اعداک

نجمه و ابسمه السابع شرارک نور در اوطاح

فهمنه علی اعدانه قصب رادو تسیر کل محاچینه

السان الدین ما هم     الاجانب   و الیعادینه

غرب او شرق حاطتنه الذنب شنهو المسوینه

الامام الامه مصدرنه کلامه طوب ثار او طاح

بلادی ثوری ابمنهج رسول الله علی الکفار

المعلم طالب او تلمیذ بل شارع یصیر الصار

اجساد امتدت ابدمهه تحامی لل وطن و الدار

های اعلومک اذکرها وتذکرنه ابرسمنه اشباح

یهل تسمع لفانه الظلم و اتعدت علینه الخیل

یحکم بیهه کلمن شال راسه بل حقد و ایزیل

لیالینه مظلمه موحشه اعلینه او تمرمرنه

الدروب احتجت اتطالب اجبال العالیه بینه او تدهورنه

او ظلینه سفینه بل بحر نتهاوش اویه الروج

اسنین او شهر و الیالی گضیناها ابهتاف او موج

رب النه او نبی مرسل یدافع عن احکام الدین

غیر الله و اکبر و القیاده الترشد المسکین

ابقیادة سیدی القاید امام الامةاسرینه

گلب واحد تعاهدنه او علی العدوان هجمینه

او یشهد بیهه کل غایب سبع واگف علی الثایه

جریح او دمه یتفاور او یتقدم مع الرایه

فعلنه او یذکر التاریخ ویه الشاه و اعوانه

تحررنه او سگینه ابدم ارضنه الگبل عطشانه

دموع الی تصب لل ثار هاجت سیلت و اشتعلت النیران

هاجر من ارضهه عدو لا غیره و لا وجدان

یتم بل شعب معدود او عمل کل شی ابامتنه

شاع الخبر یا هل ناس اشتودا ابنهضتنه

یقود النهضه سیدنا الخمینی من سنت اثنین

واربعین حاربهم جنود الشاه مچتوفین

ما یدرون عسکر کل شعب ایران

بایع قایده یتقارب العشرین

شعب احنه تعاهدنه نعلی رایة الاسلام

ما انحب خوارج بل وطن تبقی و لا ظلام

یا گاع الوطن صیری گبر للی فلک بل ناس

خلی امت الدین اتحاشمت و اشتدت الفراس

یا بن پهلوی جیناک قایدنه بطل متلاوی اچفوفه

چف الی یلاوی الکفر بل حق تکثر اصفوفه

یوم اثنعش من بهمن حلو یومک

اشلون الشاعر ایوصفک

شمس انت او قدر فیک

بحر انت او سگیت الی یظل عطشان

                                لل فارگ امامه بل قلب شخصک

امام الامه یا مندوب

شخصک بل گلب مرسوم

الگلب ما ینسه اوصافک

اذا حتی الگلب ینسی احچایاتک یضلن لل شعب تفسیر

ثوره ضد الاستکبارشرق او غرب غایتنه

ما یبغی ظلم موجود ذاک حد مسیرتنه

نبایع کل شعب مظلوم طلب لل ناس رادتنه

قلیدنه الخمینی سیر التاریخ

مثل موسی او نبی ابراهیم مهجتنه

هوا عاصف نهب اعلی الظلم و الضیم

                                 و انکسر معابد تعبد الشیطان

یا شیطان الاکبر لا تعارضنه

شعب واحد

گلب واحد

قیاده ثابته او تهتف ابموطنه

و الاستقلال یضوی نوره ثورتنه

و التحریر یعطر ورد نهضتنه

مثل رشدی یضل مسجون یکافر شوف ضربتنه

او مثل الشاه یتنادم عداوتنه

و انراویک شیعه او سنه وحدتنه

رشدی اتشوف ضربتنه

             الزمان مره لک و مره علیک

الفلک یفتر        

 مطر و ایزید و ایفتر  

  او تنشف گاعنه الطیبه من الالام 

او ما یبغی ابدلیلک بس نداء الاحلام       

  ولک تزهر    

 احباب الشربت الگهوه استکان الچای  ما لحگ بعد یخدر      

  صدگ راعی المثل لو گال

  احبن نافعی وانه المکصر          

 و لک تنظر ورده انه او جفه حبی

او حاربنی زمانی ابلیل  والدنیه مظلمه وانه اتعثر   

احباب  الی  فدیت العین بچفونی فرشت الگاع لل یحضر

او دموعی الی تصب لل جای

بفراحی سگت عطشانهم بل حر

وحید اصبحت بل میدان لل خارج صریخی وصل یتباشر

عجیبه هل طبع یا ناس

اخیکم امس الکم زین چا وشصار بیه مفرود واتگنطر

یخی جاسم شعر نظم علی الما وفوا دین الناس

حفنت مای و اتطشر

شرید اشعر

الشعر ورده او مزهره او عطر بل بستان

یراضی بل حدیقه شوف و اتنظر

اوراد انواع تتلافت علی الشبان

الوان الوان مبتشره ولک تنظر

مو کل ورده محبوبه او تسوا السوم

الورده الرایعه نکهتهه کل عنبر

مثل زنبور صیر او باشر البستان

زنبورک یحلق بل ورد سهار و یسکر

عسل تمطر عسل یمطر

ولاکن هذا هم کافی الک یفلان

و الیواعد وعد ما ینجر او ینعان

چندوب النصیحه وانته الخسران

خساره اتعاشر المایسوا چفیه

خساره اتصابحه او تتحابب انت اویاه

طریح اموسد اعلی الغبره واویلاه

جیبولی صدیقی الچان انه عیناه

صدیقک نکر ذاته او هل لغه الجیه

صدیقک لغه الجیه الچان صدر الکون

اله راس الذبیحه وانته الممنون

اهناه اگعد اهناه ارتاح شوف اشلون

مریض ابچین طبتی ما نشد بیه

مریض او صاحبی دوم انه اتعناه

وابطهران اقصد مشی بس الگاه

الاف انقود اخرج دعوتی لله

اشلون افلان هل طاب او نسه الجیه

طبیبی گال راضی موش جرعت مای

خذ های الکتیبه انقود دبر جای

کل بیت الاضیفه یعتذر منوای

المبلغ زاد و انه الهظم شد بیه

یبن آدم اعیونک صفر لا تنسه طیب العاطی

تعتذر و انته ابیا سبب و انه الچنت لک شاطی

کل وکت واگفلک جسر تعبر علی بل ماضی

مندوب راکب بل بلم

او روحی ینادیهه البحر

یل ما الک یتقدر

لا تنسا کل هذا الجرا راضی زمانک یفتر

یخسر الباطل یخسر

آیه ابحبک الباری ابکل اکتاب مکتوبه

رسول انبعث لل اسلام او یضوی الارض من نوره

الشعوب الیوم فرحانه ابعید البعثه لل اسلام

او مدارسنه او مساجدنه انملت من ساده او علام

الیوم ابتسمت الاوراد الیوم النجده لل ایتام

الیوم انبعث مکن ربه محمد هادم الاصنام

مثل الیوم مکه اتلوج سما ها اظلم علی الظلام

ابجبل طور انزلت رحمه او حراء اکرم ابهل اکرام

او شوارعنه زهت بنوار او دگت جرس ما تنسام

الشجر یزهر او یتراگص او نخلنه یسجد او محتام

مبتسمه اهالینه او ماخذها الفرح متنام

بسمک تندب اتنادی رسول الله انبنی سوره

الگمر اشرق ابنوره الیوم او ضوه اگلوب وادینه

طرد کل الدغش و الضیم وانسرت تهانینه

انفتح باب الگلب هل یوم بلمختار هادینه

محمد خاتم و مختوم من ربه انرسل دینه

او شرحله رب اله الکون منظومه او دواوینه

یسر نصر لل اسلام او یترصد ابحادینه

اویگود الدین والاسلام او بکتابه ینادینه

ابو سفیان مهما صار من شافه انطفت عینه

او فکر بل سیاسه اویاه وایکبر نحف دینه

کف من دعوة التوحید یا احمد او مر بینه

ما طاع الظلم والعار والثروه ابموازینه

الشمس لو بیده حطوها او گمرها ابثانیه ما همت ایمینه

ابشجاعه اعلن احکام الدین والقران آیاته انزلت لیه

 ما نقبل السلطه البیهه اسم الغیر بس سلطةالباری العدنه مذکوره

آیه ابحبک الباری ابکل اکتاب مکتوبه

رسول انبعث لل اسلام او یضوی الارض من نوره

انت شمعه او تضوی درب الادرک حب الجلاله

انت مای اببحر یجری انت روجه او ما جراله

انت شمس او تضوی ارضک والگمر بعدک محاله

انت مرکب لل سلامه والرکب یعرف حلاله

انته میزان المحبه لل حبیب او ما نقاله

انت خاتم لل سعاده او کملت درب الرساله

انته شجره لل امامه او زینت خلفک شتاله

انت ریحانه مزهره انته قاضی بل عداله

انت گلب الصافی مایه انشوفک ابغیمه او شماله

انت مظهر لل خلایق انته فانوص ابضلاله

انت ما یگدر یوصفک شاعر او مادح رجاله

انت بس ربک یعرفک قدرک و شانک ابجاله

 مثل سلمان آل رشدی او باقی اخوانه الجهاله

اگلوبهم عمیانه منک ارتدوا ابحال الندامه

والمفر لاوین گلی باچر اتقیم القیامه

تایه او یکسر العبره ابیا فریق او شق علامه

نفتخر اسلام کلنه او طایعین ابکل ضروره

آیه ابحبک الباری ابکل اکتاب مکتوبه

رسول انبعث لل اسلام او یضوی الارض من نوره

عدی اویاکم احچایه المستمع والطالب افهم

انته مسئولیه عندک یا مجاهد کون تعلم

مو مثل ذاک الی گالو بل قیامه ندب و اسلم

گله منهو ربک انته گال ربی البقر و انصم

انقبل حچیه انسان امی ربنه یسمع موا معلم

انته دربک درب احمد طیع لل حق زین و اکتم

کل خطا ظاهر او باطن صیر نمونه او تفهم

اقرء واتکلم او داوم او ثبت الحکام واکرم

بل قیامه لو حضرنه انته وانه انصیر ماتم

لو عملنه ابغیر فکره او بل ظواهر شمه نشتم

طالع الفرقان شوفه هایه احچایه محظوره

آیه ابحبک الباری ابکل اکتاب مکتوبه

رسول انبعث لل اسلام او یضوی الارض من نوره

العمر خلص وفر ینزل او یتجمع ابنهرانه

ابحروب الچان قایدنه یقود الدین و ارکانه

او سهر لیل و سنین او شهر معدوده

یقود الثوره او یسجی الاسلام او نور اوطانه

شهید الصار لجل الدین و الرافع روایانه

ابحرب صفین من جده و اخذ نهجه

او سار اعلیه او عسکر سحب من ارض الوطن

یقصف علی الکفار نیرانه

لل مشرک مطر یمطر غضب و یزید

و یتلاهب علی الکفار خفافیش او جفت من ارضه حزنانه

عجیب اشلون فارگناه

حبیب او ینظچر کل وکته ویانه

الزمان الی قدر بینه او فرگ گلبین

ما گلنه ابسهوله الدهر فردانه

عز النه یبو احمد او ما نگدر نوصف یعجز الی گال

شبان او کهول اتنوح یوم الی سمعنه لل اجل فریت

البعید الدرب ینگال تتلاگه الوجوه او تحیی الاذکار

لاکت حیف یا دهری شوصفنک

ابد ماینسکن ویاک

ابونه الچان بانی لل فقیر ابیوت

سرا ابدرب الشهاده او بعد ماجانه

عید الیوم ما فکرت ینسانه

22 بهمن

عید میلادک    یبهمن   یبقی برسوم   الاسلام

کل سنه  التنزل  جدیده   نفرح  او نرفع اعلام

مدن ایران تتباش ر وصولک یا   امام   الدین

محتزمه او تصیح ابصوت عجم و عرب مشترکین

زلازل هدمینه ارکان حکومت پهلوی الخاین

اتحاد   اتتحدت امتنه او مثل الجبل   متعلین

شوصفنک یقایدنه بح  ر انته او حلو   ملگاک

سفینة نوح رکبت  الشعوب او سیرینه اویاک

شمس   انته  او  تضوی  کل  بلد    مظلم

ضلام   الشاه   ساقط  و احنه  عد عیناک

صار   الصار  بینه  او   بعد  هم   نصبر

صبر   ایوب  ما   یلحگ   بعد   فرگاک

هوسات

هله او کل الهله بیام بهمن من تمر بینه           

 انتصرنه ابنصر دین الله و هوه الچان مطلبنه او تمانینه

ابو احمد یبقی قایدنه او حطم روس  اعادینه             

ابدا       ما    ننساه     یلحامی       الرایه

انفجر برکان و   اشتدت  علی   الکفار               

واحد مادرا    ابواحد   و اخذنه   الثار

سحب شاه العماله    بنطرونه او طار                

 ما        لحگ         یر کب          طیاره

هله ابضچرک   یبو   احمد یا  شهید الدین                 

جنودک      کل   شعب    ایران   مصتمدین

لر او    عرب  کرد او   عجم   مشترکین                  

 الرایه      اترفرف   وینه     الگال   ادناها

تهانی    امعطره   ابدم    الشهید   السار                 

 لجل الدین من حگنه   نعلی  رایت   المختار

نسجی  ارض   الوطن و  الغایه  الاستقرار               

 مرفوعه     بل        حد    رایتنه

                               الیوم عید کل شعبنه ابمولدک یبن الرساله

یا علی ابهل یوم جدد دین ابن عمک رجاله

الاسلام ابفرح هل یوم 

معتمده بهالیهه

مولد سید المختار

ابن طاها او حامیها

هذا الیوم یوم الثار

تطلب روس اعادیهه

وتجدد ثوره من ثوره او قیاد الوطن بیهه

واحدهم مثل جدهم علی الکرار

یکسر روس افاعیها

ابحرب صفین حرب الشام والکوفه او توالیهه

سلت رمحه او ضرب بل گوم

مایندرا اولها او تالیها

لطم جیمه علی جیمه او طشر روح حادیها

عفیه من رجال اکرام او هم بل کرم بادیها

اخذ درب امن ابن عمه محمد رسل عالیها

شهد جیل او بعد اجیال او جیل الیوم یقراء او سمع سادیها

علی الی طوع المجنون او قتل شجعان من صغره

او زهت ارض الاسلام اشجار انس او جان تبراله

الیوم عید کل شعبنه ابمولدک یبن الرساله

یا علی ابهل یوم جدد دین ابن عمک رجاله

الف مبروک یا طلاب یلمطلوبه غیرتکم

اساتید ابفرح هل یوم شدوا احزام ثورتکم

ثوره ابتدت واتنادی و الامریکان تنظرکم

العدوا عادا بعد مایصیر صدیق او ابن دیرتکم

لا تنسون شنهی الصار ابقاید مسیرتکم

ابعلی نقسم قسم هل یوم فرد قایه نشارککم

نقابل کل عدو فتاک نضحی ابدم الخاطرکم

طریحین اعلی درب الله او درب الدین و امثاله

الیوم عید کل شعبنه ابمولدک یبن الرساله

یا علی ابهل یوم جدد دین ابن عمک رجاله

اجانه العید یل غیاب و انتم ما نشاهدکم           

 باچر عید للاسلام کلمن یفگد احبابه

واظلن موچب اعلی الباب       

 و اجر حسرات یا یابه      

 گلبی دوم ظاچرکم

علیکم ظل گلب محتار       

 لفانه العید یل غیاب    

لا امی و لا بویه ولا خویه

الی گلالی صباح الخیر      

و الگلبی یطفی النار   

 لاکت مادریت اشلون 

نستنه اگلوبکم و احنه ابضاچرکم                  

 اجانه العید یل غیاب و انتم ما نشاهدکم

ابجفاکم عید ما ارغب بعد روحی                   

 ظچرکم باچر ابشوال زاد اولچم    اجروحی

علیکم سهرت اعیونی       

 باچر عید اناشدکم  دنشدونی      

 اشلون انحرم گعدتکم

اجانه العید یل غیاب و انتم ما نشاهدکم           

 باچر عید للاسلام کلمن یفگد احبابه

الجواب

عساه العید لا عید و لا قدم تحیاته                

  عزه لل فارگ احبابه او حزن لل دز وصیاته

چنه بل ماضی نصابح           

 نابس اهدوم الجدیده              

 او نعتنی الاحباب کلهه

ویمشی الفارگ عجیده       

  وین یل تنشد علینه                 

  صارت اوکاتی شدیده

انه و انت اعلی الفرگنه      

 او طشرانه ابحکم ذاته

 عساه العید لا عید و لا قدم تحیاته                

 عزه لل فارگ احبابه او حزن لل دز وصیاته

صباح العید فزینه              

 نشاهد دور ما دوار               

 او ضکرنه ایام ماضینه

انتشابگ ویه شیب او جار   

اورحت ابفکر حدر الگاع        

 شبه لوحه ابنبت مسمار

اتخیط گلبی بل فرگه        

عسه لامر العید او دار                   

 یخوی الدنیا قداره

تغنیلی حزن بطوار         

نوبه اتگول نتلاگه                  

 تفرحنی و اضل سهار

ابجفاکم لیلی مانامه        

و احسب بل عمر مشوار               

 خاف الدهر یفرگنه

ویخلینی عمر محتار       

 شوفتکم دوا الجسمی             

  او تضل منظر یشع بل دار

اخی الکم تذکرونی        

 ولاتنسون احسبوا جار              

جار الجاوراکم دوم 

یراویکم حسن ذاته

عساه العید لا عید و لا قدم تحیاته                 

 عزه لل فارگ احبابه او حزن لل دز وصیاته

                               هل نورک علینه او  کثر  الافراح

یل بیک الفخر ظل الگلب  مرتاح

والثوره  العزیزه الماترید اسلاح

ناطرها النبی من کل شی  اتامن

هل نورک علینه یا شهر بهمن(2)

هل نورک علینه او بل شوارع عید

وابکل بیت افراح او زهور اتزید

مبتسمه مدینتنه ابلباس اجدید

وانجوم السماءمن نورهن یعمن

هل نورک علینه یا شهر بهمن(2)

محتفلین من النصر  و   امجاده

مشترکین کلنه العامی و الساده

الله   یحفظ   القاید  و   اولاده

یخلیهم ضخر  للدین  والمسکن

هل نورک علینه یا شهر بهمن(2)

جاسم ثعلبی ینشد و  یقراءاشعار

یلم ابهل ورد و   ایقدم  الازهار

مبروکین  یل حطمتوا  الاستکبار

لظهور الامام  اجیوشنه  انشدن

هل نورک علینه یا شهر بهمن(2)

بهمن ینور العین یا عز الاحرار                    

بیک الفرح والشوگ یا دار الاغیار

منک فرحنه      ابجیتک نجحنه     ایعودک النه      

انته العزیز الیوم  و انته ابن الابرار(2)

 بهمن یا نور العین یا عز الاحرار (2)      

 بیک الفرح والشوگ یا دار الاغیار(2)

فرحانه اهلی الیوم ابجیت السعاده

کلمن یشارک فیک خاخذ مراده

میسوره کله      ابمجمع حفلهه   

ابهای التریده الروح  یا سر الاسرار

بهمن یا نور العین یا عز الاحرار (2)       

 بیک الفرح والشوگ یا دار الاغیار(2)

قادتنه موجودین و اهل الدیانه

عل عدو متحزمین و اهل الخیانه

ما وسفه عدنه         نوگف ابحدنه       کلنه اتحدنه  

یا عدو یا غدار انه ابن الانصار

بهمن ینور العین یا عز الاحرار(2)   

 بیک الفرح والشوگ یا دار الاغیار(2) 

جندی و معلم دوم کلنه جنودک

یا وطن یا محبوب نحمی حدودک

نبذل ادموم اعلیک او نزهی ورودک

یوم الردتنه     نحمی شملنه      

او نشتل اورود الوان کلها من الازهار

بهمن یا نور العین یا عز الاحرار (2)      

بیک الفرح والشوگ یا دار الاغیار(2)

اذکر اجنود احسین یوم الحرب صار 

استشهدوا ویاه با حومه والدار

اجنودک وطنه      وانشد عزمنه   

  یوم الحضرنه        بیک انتصرنه   

یا سیدی عیناک انطشرها طشار (2)

بهمن یا نور العین یا عز الاحرار (2)      

 بیک الفرح والشوگ یا دار الاغیار(2)

عید شعبنه عید . عید شعبنه(2)

ابجیت الامام المقدام                  

 وانجله منه الظلام            

 او عید شعبنه(2)

بهمن یزهی کله اورود              

  کل یوم و کل عام ایعود   

لاوین الیوم الموعود

نوصل املنه                نوصل                نوصل املنه

عید شعبنه    عید  عید شعبنه (2)

ابجیت الامام المقدام   عید شعبنه(2)

نحن جنود الثوره     والوطن کله انوره        

 نشتل اورود  الحمراء   بل وطن کلنه

عید شعبنه عید  عید شعبنه (2)    

ابجیت الامام المقدام عید شعبنه (2)

یا معتدی یا قدار        یا عدوی یا محتار        

وین الدرب یا ستار

ازلف دربنه           ازلف          ازلف دربنه   

عید شعبنه     عید    عید شعبنه(2)       

 وانجله منه الظلام او عید شعبنه(2)

جندی و اتدرب کل یوم      

 من حقی اخذ بل لوم       

 گلب العدو ظل مالوم 

وانلومه کلنه           و انکصره کلنه             وانلومه کلنه (2)

عید  شعبنه    عید        عید    شعبنه (2)

تزهی ارضنه   تزهی     تزهی  ارضنه(2)

و اتهلهل اطیور السماء ابنصرت شعبنه(2)

القلم متحیر اشیکتب لبو   الشیمه وابو  الغیره

الفکر منظوم بل طابع ابگلبی  انرسم  تصویره

انرسم تصویرک ابگلبی او دم صبن دموع العین

یجرن والهمن   فکری او دلالی  انجسم  نصین

نار   الفرگه  یا یابه  اذا ترحل  مصیری  وین

الالاف السنین   احساب  ما شفناک یبن احسین

حنین اگلیبک  اویانه او  علی العدوان  متصدین

خطک  یبو  البسمه    دام  و العلام   موجودین

نار اعلی الکفر  نسعر نطیع او کلنه  ممنونین

ای سور العدا الی کان شیب او شاب موجودین

ابعقیده ابدین    والایمان ضد  الجور  متحدین

اذا تامر  امر یا لیث نلاوی اچفوف  بل چفین

شنهی اترید حتی الروح  والموجود الک تزیین

یا رافع     شعار  الله و  اکبر  حیل کبر  زین

موجودین بل   میدان  امر و  اعطی  تفسیره

القلم متحیر اشیکتب لبو  الشیمه  وابو الغیره

الفکر منظوم بل طابع ابگلبی انرسم تصویره

نور لامع شع برضنه واکتفه منه الظلام         

 انرسم بل تاریخ فعلک یا مجاهد یا امام

هدمیت اقصور کسری او کل طواغیت  العصر          

  احتجت امتنا ابشهامه او تنتظر کلهه النصر

وین یا شاه  العماله راح  بنیان   القصر          

 ما چنت تنتظر هیچی تنعصر وسطه   الگبر

سایل او تسحب العبره    های  تالیت  القدر               

 لیش یا ظالم تگلی ما تجوز امنل غبر

لل ریاسه ما تصالح  حلو    شردیت  المصر              

 ندری بیک انت اجنبی وافهمنه سالفتک تمام

نور صاطع شع برضنه واکتفه  منه  الظلام            

 انرسم بل تاریخ فعلک یا مجاهد یا امام

ربنا خالقنه و طعنه ما نصالح    کفر  احنه                

 عتبه الک مضمومه تدری بل  شوارع  من   نزلنه

وابشعار الله و اکبر و الاستقلال   احتزمنه               

  غیره عدنه ظلم لا نتحمله او  لاهو  حملنه

علی الطاغوت الزمان الی یحسب هوه ربنه               

 عدنه مشعل لل هدایه او  مختبر  ذنبه او    ذنبنه

منته  صالح گال نهضه علی   اعداء  الدین  گمنه                     

 رکضه وحده الطاح طایح والسجون  انملت  منه

انت قایدنه یبو احمد  هدفت  ضد  الاصنام                

نور صاطع شع برضنه  واکتفه    منه    الظلام

هذا یومک یوم الاکبر احیی اشعار  الدیانه                  

 بل مطار اتجمعینه او ننتظر جیتک  حمانه

انته شمسیه بنیت الکل یتیم  ابوسط گلبک                            

 انت حمای الحمه دمعک یصب نهران او  سگانه

ورده چنه اورود صرنه ما   نصالح  کفر  احنه                       

  تعلی رایات النصر ما یبقی  بس  دین  الاسلام

نور صاطع شع برضنه واکتفه منه الظلام                  

 انرسم بل تاریخ فعلک یا مجاهد  یا  امام

الدمع یکتب مکاتیبه   یمحبوبه   یبسمتنه

        لفانه الحزن   والحسره   او علینه اظلمت دنیتنه

هب امنل عرش موحان او   کثیره   ناس لامتنه

الدمع بل عین ظل غرگان وانعابت  سفینتنه

ندیر البال علی الصوبین  وین   الی یساندنه

انملت روح او گلب یا ناس بل حسرات ضحکتنه

مشاکل تنچمد کل یوم باچر   یوم   فرحتنه

لاکت لاوین الفرح لاوین او فوگ الناس ظلمتنه

الدمع یکتب مکاتیبه یمحبوبه  یبسمتنه

        لفانه الحزن والحسره او علینه اظلمت دنیتنه

تضل الروح مفروده مسکینه او تدیر  العین

اعاتبلی شهم وایگول انه الی  ازیل الدین

یزید اهموم من گلبی او یطیب جرح مو جرحین

یلبسمه یلحبیبه   الیوم اتکون  گعدتنه

او   دوی   اشموع   قرفتنه

الدمع یکتب مکاتیبه یمحبوبه یبسمتنه

        لفانه الحزن والحسره او علینه اظلمت دنیتنه

ابتسمی وابتسامچ کون یمحی   الالم ویاها

راحه لل بدن و الناس کلهه  اتدور ادواها

انعاب جسمی من بعدکم او ذبلت الروح ابجفاها

البسمه الچانت دوانا انطردت او لزمت لواها

وین شبان الطوایف اتجندوا اندور  وراها

راح شیال المشاکل والالم یکتب   عداها

والیعادی البسمه کلمن صادق السکته او ظماها

یاکل ابدرده او ینادی وردة اگلیبی حشاها

عاد عاد الفرح النه نفزع  ابموجب  فرحنه

حتی لو الام دهری تجتمع کلهه ابفزعنه

لا وحگ رب الاماجد ما نصالح   الم احنه

حتی لو الام دهری تجتمع کلهه اعلی حدنه

اشلون بربات الموده ورده وانحبچ یبسمه

المایودچ وحگ ادم ما یحاسب من بلدنه

الدمع یکتب مکاتیبه یمحبوبه یبسمتنه

        لفانه الحزن والحسره او علینه اظلمت دنیتنه

اخ یلبسمه ابتهاجچ تشفی اگلوب العلیله

ایصیر شاب الچان شایب او تنتنهض روح النهیله

آه یا وردة زمانی یا طبیبت کل منادی

الانس لما فتح فمه ترتفع منه الحدادی

لاکن اتمنه ابعمری طلبه من امت بلادی

الیبتسم بسمه جمیله اتکون ضربه لل اعادی

*****

انه السکنیت دار الفرح و اتمنه

الزمان ایطول و ایطول العمر منه

العمر شمعه یضی بل دار و البسمه ورد تزهی او بگت جنه

جنه اتکون دنیانه او وردهه یزهی الاشجار

او بستان الصداقه فاح او ملت نهرانه الامطار

البسمه دوا لل حزنان دکتر تجرح المحتار

اذا تتفکر الشاعر الک ینطق نطق یا جار

الحزن هم عاده لل انسان ینبت بل گلب بسمار

تداوی الگلب و المسمار و البسمه تزید الثار

سلطان العرش ارسل رسوله او بینه لل ناس

انس او جان طاعتله والما طاع راسه ضربته الفراس

رب الکون ارسل خاتم او بکتابه هادینه

ابصبره و ابحروبه اروه الگبل عطشان وادینه

ینادی وین یا عباد هذا اکتاب ربنه الیوم والینه

او مشه الروح اله الکون او من بعده علی سار ابنهج دینه

او مثل ریح ابهوا صرصر کصر طوفان اعادینه

یکر الکفر بل طاعه والی طاع گال الله و اکبر عفه تندیمه

علی الی تشهد الاعداء بفعاله او تقسیمه

علی نور ابضلام اینور علی نجمه ابوسط غیمه

علی مفتاح لل حیران علی عالم علوم الکون علی واحد ابتفهیمه

علی من بعد ابن عمه اهل غیره او اهل شیمه

علی اسمه دوا بل ضیج یشفی صدر کل مالوم بل هیمه

سفینه او رکبت بسفار علی شارع ابهل مینه

علی ایمانه بل توحید ما مثله احد یوزن ابتوزینه

اذا کل الابشر کفتین کفه اموزنه العلی بل ایمان واهل الرض کلهه ابکفه جمعینه

علی ریح ابشمال الهاب من جنه المایشتم هواه ینگطع تشمیمه

علی فارس علی قاید علی یکرم علی مهیوب و الماسار دربه نگص تعلیمه

واجب ینظر المیعاد رجوع الروح لل رب منهو یبراله